etdilər.Orxanın ailəsi kasıb idi,ailədə beş uşaq böyüyürdü,iki oğlan üç qız.Ailənin ikinci uşağı idi o.Ataları yox idi,o,Solmazın iki yaşı olanda beş uşağı işləməkdən əli qabar tökmüş qadının,Nəcibənin umuduna buraxıb tərk etmişdi ailəni.Bəlkədə belə daha yaxşı idi,varlığı bilinməyənin yoxluğu hiss olunmur.Özünün və Nəcibənin zəhmətlə qazandığını içkiyə xərcləyən bir atanın olmağındansa olmamağı daha yaxşıdır.Nəcibənin tək təsəllisi övladları idi,özü savadsız olsa da uşaqlarını oxutmaq istəyirdi.Övladları da həmişə öz tərbiyyələri ilə analarına heç vaxt söz gətirməzdilər.(Müəllif : Ruf M-li).Böyük oğlu keçən il kollecə qəbul olunmuş,gözləri zəif oluğundan hərbi xidmətə çağrılmamışdı,buna görə Tərlan həm oxuyur,həm də işləyib anasına kömək edirdi.
Gülnar masadan qalxıb,Nəzrinə zəng vurdu.Onlar adətləri üzrə hər gün dərsdən sonra bir saat telefonda danışıb,günü yenidən müzakirə edərdilər.
-Gülnar,yeni gələn qıza fikir verdin?Yaman özündən razıdır.
-niyə elə deyirsən,səmimi qızdı,mənim xoşuma gəldi.
-nə bilim,mənə biraz eqoist təsiri bağışladı,amma Orxan qəşəngdir,səndən də gözlərini çəkmirdi,-Nəzrinin gözləri Gülnarı təəccübləndirmişdi,həm də utandırmışdı,bunu Nəzrin hiss edibsə demək sinifdə bir çoxları hiss edib.Gülnar bir anlıq narahat oldu ki,birdən Nəzrinin dedikləri doğrudursa,bunu Hikmətdə hiss edib?!Gülnar Hikmətə qarşı fərqli hissləri olduğunu keçən il hiss etmişdi,ona heç nə deyə bilməsə də umidlə Hikmətin bir gün ona sevgi elan edəcəyini gözləyirdi.Nəzrinə
-sakit oğlandır,mən heç nə görmədim,yəqin sənə elə gəlib,- desə də narahatlığı keçməmişdi.
-görərsən bax,bir həftə keçməz o sənə söz göndərəcək.
-Nəzrin,başladın yenə roman yazmağa,yaxşı sağol,yatıram mən,-deyib Gülnar dəstəyi qoydu.Bir anlıq Orxan gəldi gözləri önünə,onu Hikmətlə müqayisə edib,Hikmətin daha yaraşıqlı olduğu qənaətinə gəldi.
Orxan çirkli qabları yuyub,Solmazı yenicə məktəbdən gələn bacısı Sahibəyə tapşırıb,köhnə sinif yoldaşı eyni zamanda yaxın dostu İlqarla görüşmək üçün evdən