n çıxdı.(Müəllif : Ruf M-li).Məhlələrin arası ilə gəzə-gəzə gəlib İlqargilə çatdı.İlqarı da özünə qoşub yaxınlıqdakı parka getdilər.
-danış görüm,yeni məktəbində ilk günün necə keçdi?Bura bax qəşəng qızlar varsa deginən mən də gəlim ora,-İlqar özü dediyinə özü gülümsədi.Orxan İlqara baxaraq başın yelləyib,
-fikrin-zikrin qızlardadı,-dedi.
-neyləyim,mənim işimdə budu da,-bu dəfə hər ikisi güldü.Orxan gözlərini azca qıyıb,
-bir qız var,-o əli ilə göydəki günəşi göstərdi,-bax o günəşdən fərqlənmir,ətrafına işıq saçır,ona baxanda gözlərim elə qamaşdı ki,başqa heç nə görmədim.Onun gülüşü,badamı gözlərini haşiyələmiş uzun kirpiklərini süzdürməsi,işvəsi,nazı...Nə bilim eh!Orxan İlqarın qarşısında dayandı,
-sən heç ilk baxışdan vurulmusan?!,-soruşdu.İlqar yarıciddi yarızarafat,
-guya bilmirsən ki,yox?,-dedi.Orxan onun sözünə gülüb,
-mən,Orxan Rəsulov,bir qıza ilk baxışdan vuruldum,yadındadır keçən il Azərə lağ edirdik,indi onu gözəl anlayıram,-dedi.İlqar əlini onun kürəyinə qoyub,
-daha denən səni də itirdik da,-dedi.Orxan yumruqla onun sinəsinə yüngül formada vurub,
-mən itmərəm,qorxma,-dedi.
Gecənin səssizliyində hər kəs bir şey haqda düşünür,gündüzlər isə keçib gedir.İlk günün təsuratından sonra Orxan Gülnarla yaxınlaşmağa çalışırdı.Gülnarın isə fikrində yalnız Hikmət vardı.Bəzən gözlərimiz bizdən uzaqda olanı görsə də burnumuzun dibindəki görünməz olur,ya da biz görməzdən gəlirik.(Müəllif : Ruf M-li).Nədi xeyirli olan bilmirik,kor-koranə bir istəyə qapılıb sürüklənirik,güclü olanlar bu sürüklənməyə dur deyə bilir,zəif olanlari isə uçuruma aparır bu sürüklənmə.Ancaq elələri də olur ki taleyini dəyişməyi bacarır.
Bir müddət keçmişdi,Orxan öz səmimiliyi,xoş rəftarı,ünsiyyətçilliyi,özünəxas şirin zarafatları,biraz utancaqlığı,qızlara xas həyası ilə sinif yoldaşları arasında özünə hörmət qazanmışdı,çox çalışqan deyildi bəlkə,amma onun tərbiyəsinə görə müəllimləri də onu çox istəyirdi.Bir tək Gülnar idi ona biganə olan,halbuki Gülnarın qəlbini qazanmaq idi tək