ailesi kasıb idi,ailede beş uşaq böyüyürdü,iki oğlan üç qız.Ailenin ikinci uşağı idi o.Ataları yox idi,o,Solmazın iki yaşı olanda beş uşağı işlemekden eli qabar tökmüş qadının,Necibenin umuduna buraxıb terk etmişdi aileni.Belkede bele daha yaxşı idi,varlığı bilinmeyenin yoxluğu hiss olunmur.Özünün ve Necibenin zehmetle qazandığını içkiye xercleyen bir atanın olmağındansa olmamağı daha yaxşıdır.Necibenin tek tesellisi övladları idi,özü savadsız olsa da uşaqlarını oxutmaq isteyirdi.Övladları da hemişe öz terbiyyeleri ile analarına heç vaxt söz getirmezdiler.(Müellif : Ruf M-li).Böyük oğlu keçen il kollece qebul olunmuş,gözleri zeif oluğundan herbi xidmete çağrılmamışdı,buna göre Terlan hem oxuyur,hem de işleyib anasına kömek edirdi.
Gülnar masadan qalxıb,Nezrine zeng vurdu.Onlar adetleri üzre her gün dersden sonra bir saat telefonda danışıb,günü yeniden müzakire ederdiler.
-Gülnar,yeni gelen qıza fikir verdin?Yaman özünden razıdır.
-niye ele deyirsen,semimi qızdı,menim xoşuma geldi.
-ne bilim,mene biraz eqoist tesiri bağışladı,amma Orxan qeşengdir,senden de gözlerini çekmirdi,-Nezrinin gözleri Gülnarı teeccüblendirmişdi,hem de utandırmışdı,bunu Nezrin hiss edibse demek sinifde bir çoxları hiss edib.Gülnar bir anlıq narahat oldu ki,birden Nezrinin dedikleri doğrudursa,bunu Hikmetde hiss edib?!Gülnar Hikmete qarşı ferqli hissleri olduğunu keçen il hiss etmişdi,ona heç ne deye bilmese de umidle Hikmetin bir gün ona sevgi elan edeceyini gözleyirdi.Nezrine
-sakit oğlandır,men heç ne görmedim,yeqin sene ele gelib,- dese de narahatlığı keçmemişdi.
-görersen bax,bir hefte keçmez o sene söz gönderecek.
-Nezrin,başladın yene roman yazmağa,yaxşı sağol,yatıram men,-deyib Gülnar desteyi qoydu.Bir anlıq Orxan geldi gözleri önüne,onu Hikmetle müqayise edib,Hikmetin daha yaraşıqlı olduğu qenaetine geldi.
Orxan çirkli qabları yuyub,Solmazı yenice mektebden gelen bacısı Sahibeye tapşırıb,köhne sinif yoldaşı eyni zamanda yaxın dostu İlqarla görüşmek üçün evden çıxdı.(Müellif :

<< 1 2 3 [4] 5 6 7 >>