Iki dogma insan

2.
Orxan məktəbdən gəlib,uzanmışdı,qanı qara idi,Gülnarla Hikmətin tək sinifdə olması onun pisinə gəlmişdi.Bir neçə dəfə o tərəf bu tərəfə döndü,əllərini boynunun arxasında çarpazlayıb,fikirə getdi.Gülnar su qədər təmiz idi,pak idi onun nəzərində.Özünə narahlıq tapmayıb,İlqargilə zəng vurdu.Dəstəyi İlqarın anası götürdü.
-Ofelya xala salam,necəsiz?İlqarı olar?
-Orxan,sənsən?Necəsən oğlum?Qızım qardaşını çağır.Bacısı İlqarı çağırıb,Orxanın zəng vurduğunu deyəndən sonra İlqar dəstəyi anasından aldı.
-salam brat,necəsən?Gecə məni yuxunda görmüsən nədir?,-İlqar yenə zarafatından qalmırdı.
-imkan varsa görüşək?
-nolub?Səsin niyə elə gəlir?Evdə hər şey yaxşıdır?
-elə bir şey yoxdur,evdə də salamatçılıqdır,dedim vaxtın varsa bir görüşək.
-sənə vaxt həmişə tapılar brat,yarımsaat sonra sizin məhlədəyəm,-deyib İlqar dəstəyi asdı.(Müəllif : Ruf M-li).Orxanın qarışıq fikirlərinə yalnız İlqar su sərpə bilərdi.
Gülnar evə gözləri dolmuş halda çatdı,heç kimin gözünə görünmədən öz otağına gedib,içini çəkə-çəkə ağlamağa başladı.Axı niyə biz insanlar reallığa deyil,xəyallarımıza vuruluruq.Gülnar xəyalında bir obraz yaratmışdı,bunu da Hikmətin surətinə köçürmüşdü.Bir gündə həm Hikmətin əsl simasını tanımış,həm də bir ildi gizlədiyi sevgisi üzə çıxsa da rədd edilmişdi.Yenidən Hikmətlə danışıqlarını gözləri önündə canlandırıb,həqiqəti öyrənmək üçün Nəzrinə zəng vurdu.Dəstəyi Nəzrinin bacısı Nigar qaldırdı,o,Gülnarla salamlaşandan sonra dəstəyi Nəzrinə verdi.
-Nəzrin heç bilirsən bu gün nələr oldu?Hikmət,-Gülnarı ağlamaq tutdu,sözünü tamamlaya bilmədi.
-ay qız sakitləş görüm,niyə ağlayırsan?
-.......,-Gülnar ağlayırdı.
-Gulya,canımsan,bacımsan,sakitləş,ağlama,danış nə olubsa,-Nəzrin həmişə rəfiqəsini belə təsəlli edərdi. (Müəllif : Ruf M-li).Az ağlamamışdı Gülnar Hikmət üçün,lakin bu dəfə başqa idi,puç olan xəyallarına,dağılmış ümidlərinə ağlayırdı.
-Nəzrin bizim yazışdığımız vərəqləri hara atmışdın?,-qəhərini boğub nəhayət dilləndi Gülnar.
-nə,necə