k sevgini deyəsən,demək üçün gərək dilin ola,ümumiyyətlə sənin dilin var?,-İlqar Orxanın çənəsini dartırşırıb,-aç görüb ağzını dilini görəcəm,-dedi.
-əşi burax görüm səndə,mən nə dərdində bu nə dərdində!
-nə dərdin var eh sənin?!Get qızla danış,gördüklərinində hamısı boş şeylərdi,özün demirdin yaxşı qızdı,belə tərbiyəlidir,elədir,səncə elə bir qız oğlanla sinifdə tək qalar?Qalsa belə bu sadəcə bir təsadüfdür,bəlkədə o oğlanda onu istəyir,-Orxanın bir anda üzünün ifadəsi dəyişdi,İlqarın yaxasından yapısıb,
-öldürərəm onu,o qıza heç erkək milçək belə yaxın dura bilməz,-dedi.İlqar onun əllərini aşağı salıb,
-bu qədər sevirsən,bəs nəyi gözləyirsən? (Müəllif : Ruf M-li) Gözləyirsən ki,hansısa əbləh gəlib onu səndən alsın?!,-əlini Orxanın kürəyinə vurub,-sabah get danış qızla,-dedi.İlqarın sözlərindən ürəklənən Orxan bütün gecəni Gülnara deyəcəyi sözləri bir necə dəfə vərəqə yazıb əzbərləməyə başladı.Növbəti gün o heç cür Gülnarla danışmaq cəsarətini özündə tapmadı,lakin qərarlı idi,necə olursa olsun Gülnar onu sevdiyini biləcəkdi.Gülnarın yaxın rəfiqəsi Nəzrinlə danışacaqdı,hisslərini ondan göndərəcəkdi Gülnara.Dərsin bitməsini gözləyirdi Orxan,dərs bitən kimi qapıda Nəzrini gözləyib,Nəzrin çıxan kimi onunla danışmaq istədiyini dedi.Özü də bilmədi cümlələri necə qurub danışdı,ancaq Nərzin bilirdi,çoxdan hiss etmişdi,ona görə gülümsəyib,onun Gülnara söz göndərmək istədiyini anladı.Orxanla sağollaşıb evə tələsirdi Nəzrin,nədənsə Gülnarla Orxanı bir-birinə çox yaraşdırmışdı,Gülnardan hə cavabını alıb Orxana demək üçün səbirsizlənirdi.
Gülnar çarpayısının üzərində əyləşib dərs oxumağa çalışırdı,nə qədər etsə də Hikmətin bu gün ona mənalı-mənalı baxışları,ara bir özündənrazı gülüşü gözləri önündən getmirdi.İstəməzdi belə olsun,istəməzdi Hikmət hər şeyi bilsin,onun saf,təmiz hisslərindən xəbərdar olsun,çünki Hikmət buna layiq biri deyildi.(Müəllif : Ruf M-li) Bir haldakı Hikmət onu bəyənmirdi kaş ki heç nə bilməzdi deyə düşünürdü.Telefonun zəngi onu