b gülümsədi.Gödəkçəsini götürdü ,ayaqqabılarını geyinib,
-mən çıxıram,qapını arxadan vur,heç kimə də açma ,-deyib evdən çıxdı.Gəzə-gəzə gəlib İlqargilin məhləsinə çıxmışdı.Bir neçə dəqiqə o tərəf,bu tərəfə baxındı,sonra onların qapısını döymək istəyəndə İlqarın uzaqdan əlində çörək gəldiyini gördü.İlqar yaxınlaşıb Orxanla görüşdü.
-gözlə qoy çörəyi evə verim,gəlirəm,-deyib İlqar qapılarının zəngini basdı.Orxan yavaş-yavaş gəzinərkən İlqar onun arxasınca iti addımlarla gəlib ona çatdı.
-danış görüm neynəmisən bu gün ?,-Orxan yaxınlıqdakı ağaca söykənib gödəksənin çiynindən aşırdı.
-ona heç nə deyə bilmədim,amma yaxın rəfiqəsinə dedim.Yəni heç Nəzrinə də düzəməlli bir şey deyə bilmədim,dilim-ağzım qurumuşdu elə bil,sözlər qəhətə çəkilmişdi,cümlə qura bilmirdim,yaxşı ki,qız cin kimi çıxdı,hər şeyi özü başa düşüb onunla danışacağını dedi.
-təbrik edirəm qardaşım,-İlqar Orxanın boynun qucaqlayıb,-səni də sildim subaylar siyahısından,-dedi. (Müəllif : Ruf M-li) Orxan İlqarın belə ciddi görünən zarafatlarına adət etmişdi,ona görə gülümsəməklə cavab verdi ona.
-silməkdə tələsmə, hələ ondan cavab almamışam.
-elə o,o deyirsən,bir adı yoxdu bu “O”nun?,-İlqar gülümsədi.
-Gülnar!,-Gülnarın adın çəkərkən Orxanın gözlərindəki işığı İlqar aydın görə bilirdi,dostu vurulmuşdu,həm də dəli-divanə şəkildə.
Gülnar gecəni narahat yatmışdı,yuxusunu qatmışdı,qarmaqarışıq yuxuların içərisində tək xatırladığı Orxan idi.Düşünürdü yəqin dünən Nəzrinlə danışdığı üçün gecə yuxusuna girib.Orxan isə həsrətlə zəngin vurulmasını gözləyirdi.Nəzrin Orxanın tez-tez onun gözlərinin içinə baxdığını görüb pis olurdu,ilk dəfə deyildi Nəzrinin bir oğlana yox cavabı gətirdiyi,lakin heç vaxt bu qədər təəssüf hiss etməmişdi.Gülnarla imkan tapıb bir dəfə də danışdı,lakin Gülnarın cavabı dəyişməmişdi.Bütün günü Nəzrinlə danışmaq imkanı tapa bilməyən Orxan dərslərin bitməsini,evə getmə zamanını gözlədi.Dərs bitmişdi,hər kəs evə gedirdi.Orxan Nəzrini gözləyirdi.(Müəllif : Ruf M-li) Budur o gəlir,Nəzrin