Iki dogma insan

2.
Orxan mektebden gelib,uzanmışdı,qanı qara idi,Gülnarla Hikmetin tek sinifde olması onun pisine gelmişdi.Bir neçe defe o teref bu terefe döndü,ellerini boynunun arxasında çarpazlayıb,fikire getdi.Gülnar su qeder temiz idi,pak idi onun nezerinde.Özüne narahlıq tapmayıb,İlqargile zeng vurdu.Desteyi İlqarın anası götürdü.
-Ofelya xala salam,necesiz?İlqarı olar?
-Orxan,sensen?Necesen oğlum?Qızım qardaşını çağır.Bacısı İlqarı çağırıb,Orxanın zeng vurduğunu deyenden sonra İlqar desteyi anasından aldı.
-salam brat,necesen?Gece meni yuxunda görmüsen nedir?,-İlqar yene zarafatından qalmırdı.
-imkan varsa görüşek?
-nolub?Sesin niye ele gelir?Evde her şey yaxşıdır?
-ele bir şey yoxdur,evde de salamatçılıqdır,dedim vaxtın varsa bir görüşek.
-sene vaxt hemişe tapılar brat,yarımsaat sonra sizin mehledeyem,-deyib İlqar desteyi asdı.(Müellif : Ruf M-li).Orxanın qarışıq fikirlerine yalnız İlqar su serpe bilerdi.
Gülnar eve gözleri dolmuş halda çatdı,heç kimin gözüne görünmeden öz otağına gedib,içini çeke-çeke ağlamağa başladı.Axı niye biz insanlar reallığa deyil,xeyallarımıza vuruluruq.Gülnar xeyalında bir obraz yaratmışdı,bunu da Hikmetin suretine köçürmüşdü.Bir günde hem Hikmetin esl simasını tanımış,hem de bir ildi gizlediyi sevgisi üze çıxsa da redd edilmişdi.Yeniden Hikmetle danışıqlarını gözleri önünde canlandırıb,heqiqeti öyrenmek üçün Nezrine zeng vurdu.Desteyi Nezrinin bacısı Nigar qaldırdı,o,Gülnarla salamlaşandan sonra desteyi Nezrine verdi.
-Nezrin heç bilirsen bu gün neler oldu?Hikmet,-Gülnarı ağlamaq tutdu,sözünü tamamlaya bilmedi.
-ay qız sakitleş görüm,niye ağlayırsan?
-.......,-Gülnar ağlayırdı.
-Gulya,canımsan,bacımsan,sakitleş,ağlama,danış ne olubsa,-Nezrin hemişe refiqesini bele teselli ederdi. (Müellif : Ruf M-li).Az ağlamamışdı Gülnar Hikmet üçün,lakin bu defe başqa idi,puç olan xeyallarına,dağılmış ümidlerine ağlayırdı.
-Nezrin bizim yazışdığımız vereqleri hara atmışdın?,-qeherini boğub nehayet dillendi Gülnar.
-ne,nece

[1] 2 3 ... 6 >>