götürdü ,ayaqqabılarını geyinib,
-men çıxıram,qapını arxadan vur,heç kime de açma ,-deyib evden çıxdı.Geze-geze gelib İlqargilin mehlesine çıxmışdı.Bir neçe deqiqe o teref,bu terefe baxındı,sonra onların qapısını döymek isteyende İlqarın uzaqdan elinde çörek geldiyini gördü.İlqar yaxınlaşıb Orxanla görüşdü.
-gözle qoy çöreyi eve verim,gelirem,-deyib İlqar qapılarının zengini basdı.Orxan yavaş-yavaş gezinerken İlqar onun arxasınca iti addımlarla gelib ona çatdı.
-danış görüm neynemisen bu gün ?,-Orxan yaxınlıqdakı ağaca söykenib gödeksenin çiyninden aşırdı.
-ona heç ne deye bilmedim,amma yaxın refiqesine dedim.Yeni heç Nezrine de düzemelli bir şey deye bilmedim,dilim-ağzım qurumuşdu ele bil,sözler qehete çekilmişdi,cümle qura bilmirdim,yaxşı ki,qız cin kimi çıxdı,her şeyi özü başa düşüb onunla danışacağını dedi.
-tebrik edirem qardaşım,-İlqar Orxanın boynun qucaqlayıb,-seni de sildim subaylar siyahısından,-dedi. (Müellif : Ruf M-li) Orxan İlqarın bele ciddi görünen zarafatlarına adet etmişdi,ona göre gülümsemekle cavab verdi ona.
-silmekde telesme, hele ondan cavab almamışam.
-ele o,o deyirsen,bir adı yoxdu bu “O”nun?,-İlqar gülümsedi.
-Gülnar!,-Gülnarın adın çekerken Orxanın gözlerindeki işığı İlqar aydın göre bilirdi,dostu vurulmuşdu,hem de deli-divane şekilde.
Gülnar geceni narahat yatmışdı,yuxusunu qatmışdı,qarmaqarışıq yuxuların içerisinde tek xatırladığı Orxan idi.Düşünürdü yeqin dünen Nezrinle danışdığı üçün gece yuxusuna girib.Orxan ise hesretle zengin vurulmasını gözleyirdi.Nezrin Orxanın tez-tez onun gözlerinin içine baxdığını görüb pis olurdu,ilk defe deyildi Nezrinin bir oğlana yox cavabı getirdiyi,lakin heç vaxt bu qeder teessüf hiss etmemişdi.Gülnarla imkan tapıb bir defe de danışdı,lakin Gülnarın cavabı deyişmemişdi.Bütün günü Nezrinle danışmaq imkanı tapa bilmeyen Orxan derslerin bitmesini,eve getme zamanını gözledi.Ders bitmişdi,her kes eve gedirdi.Orxan Nezrini gözleyirdi.(Müellif : Ruf M-li) Budur o gelir,Nezrin Orxanı gördü,onun niye

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>