incimişdi Nurdan.
Hava Limanı...Əkbər əlindəki şəkilə baxdı. Nurun şəkli idi bu.. Şəkilə son dəfə baxıb onu yerə atdı.Küləkli havada şəkil çox uzaqlara getmişdi artıq.. Nur taksi ilə hava limanına doğru gedirdi.
-Xahiş edirəm daha sürətli.Vacibdir.
-Xanım , qayda pozuntusuna yol vermək düzgün deyil...
Yarım saat sonra Nur hava limanında idi.Amma nə fayda.Əkbər çoxdan yola düşmüşdü. Nur ümidsizcə geri döndüyündə ayağının altında qalan şəkilə sataşır gözü.Bu onun şəkili idi.Arxasında "Səni çox sevirəm birdənəm" sözü yazılmışdı.Nur göz yaşlarına hakim ola bilmirdi artıq.Gecə düşürdü yağış leysana çevrilmişdi sanki. 13 Noyabr idi bu gün. Nur ayrıldıqları parka gəldi. Saçları islanmışdı təmiz. Skamyaların birində oturub hönkür-hönkür ağladı. Sanki bu göz yaşları heç dinməyəcəkdi.Axı o Əkbərsiz necə yaşayacaqdı? Skamyadan qalxıb addımlamağa başladı . Artıq durmuşdu zaman onun üçün .Gözlərini bir nöqtəyə zilləyib heç nəyə fikir vermədən addımlayırdı.
-Xanım diqqətli olun maşıııın!!.....

********
-Alo? Kimdir?

- Gözəlliyindən zərrə qədər itirməmisən.Vəfasız gözəlim- bu o idi. Sözləri o qədər kinayəli və qəzəblə demişdi ki , nə cavab verəcəyimi bilmirdim.Mən bu daşa dönmüş ürəyi əritməyi bacaracaqdımmı?
-Əkbər mən ...
-Əkbər yox.Əkbər bəy! Sabah işdə olun!- o səs tonunu dəyişib telefonunu söndürdü. Başa düşdüm Əkbər bəy sən məni cəzalandırırsan. Yaxşı mən hazıram deyib Özümü yatağa atdım.Yorğun idim elə həmin dəqiqə yuxuya getmişdim. Səhər tezdən durub saata baxdım.Bir gecə daha keçmişdi həyatımızdan .
Yolda piyada dayanacağa doğru addımlayırdım. Avtobus gəldi. Mindiyimdə gözlərimə inana bilməmişdim.O da avtobusda idi.Yəni xatirələrimizi unutmamışdı mənim kimi.Yoxsa niyə avtobusla getsin ki işə. Avtobus iş yerinə çatmışdı . Birinci mən düşdüm daha sonra o ..Yanımdan keçib
-Sabahınız xeyir Nurlana xanım .-deyərək yoluna davam etdi. Mənimlə "xanımla" danışması əsəb edirdi.Amma susmalı idim.Iş yerində o müdir idi mən işçi. Masamın üzərində bir çox