incimişdi Nurdan.
Hava Limanı...Ekber elindeki şekile baxdı. Nurun şekli idi bu.. Şekile son defe baxıb onu yere atdı.Külekli havada şekil çox uzaqlara getmişdi artıq.. Nur taksi ile hava limanına doğru gedirdi.
-Xahiş edirem daha süretli.Vacibdir.
-Xanım , qayda pozuntusuna yol vermek düzgün deyil...
Yarım saat sonra Nur hava limanında idi.Amma ne fayda.Ekber çoxdan yola düşmüşdü. Nur ümidsizce geri döndüyünde ayağının altında qalan şekile sataşır gözü.Bu onun şekili idi.Arxasında "Seni çox sevirem birdenem" sözü yazılmışdı.Nur göz yaşlarına hakim ola bilmirdi artıq.Gece düşürdü yağış leysana çevrilmişdi sanki. 13 Noyabr idi bu gün. Nur ayrıldıqları parka geldi. Saçları islanmışdı temiz. Skamyaların birinde oturub hönkür-hönkür ağladı. Sanki bu göz yaşları heç dinmeyecekdi.Axı o Ekbersiz nece yaşayacaqdı? Skamyadan qalxıb addımlamağa başladı . Artıq durmuşdu zaman onun üçün .Gözlerini bir nöqteye zilleyib heç neye fikir vermeden addımlayırdı.
-Xanım diqqetli olun maşıııın!!.....
********
-Alo? Kimdir?
- Gözelliyinden zerre qeder itirmemisen.Vefasız gözelim- bu o idi. Sözleri o qeder kinayeli ve qezeble demişdi ki , ne cavab vereceyimi bilmirdim.Men bu daşa dönmüş üreyi eritmeyi bacaracaqdımmı?
-Ekber men ...
-Ekber yox.Ekber bey! Sabah işde olun!- o ses tonunu deyişib telefonunu söndürdü. Başa düşdüm Ekber bey sen meni cezalandırırsan. Yaxşı men hazıram deyib Özümü yatağa atdım.Yorğun idim ele hemin deqiqe yuxuya getmişdim. Seher tezden durub saata baxdım.Bir gece daha keçmişdi heyatımızdan .
Yolda piyada dayanacağa doğru addımlayırdım. Avtobus geldi. Mindiyimde gözlerime inana bilmemişdim.O da avtobusda idi.Yeni xatirelerimizi unutmamışdı menim kimi.Yoxsa niye avtobusla getsin ki işe. Avtobus iş yerine çatmışdı . Birinci men düşdüm daha sonra o ..Yanımdan keçib
-Sabahınız xeyir Nurlana xanım .-deyerek yoluna davam etdi. Menimle "xanımla" danışması eseb edirdi.Amma susmalı idim.Iş yerinde o müdir idi men işçi. Masamın üzerinde bir çox
noyay tez yazin
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
