qorxmuşdum.Onlardan biri menim üzerime gelmeye başladıqca geri Addımlayırdım.Kömek edin deye qışqırırdım.Ancaq etrafda heç kes göze deymirdi.Daha da geri getdikce özümü kiminse qucağında hiss etdim bu o idi Ekber.Içkililerden birini yumruqla vurub yere yıxdı digeri bunu görüb bıçaq çıxartdı.Çox qorxmuşdum.Birden o qefl zerbe ile Ekbere hücum çekdi.Aman Allahım onun qolundan qan axırdı.O bıçağı hemin adamdan alıb onu yumruqla yere serdi.Elini mene uzatdı.Ve onun elinden tutdum. Onlar ayağa qalxmamış biz oradan uzaqlaşdıq. Ekber meni maşınla aparmağı teklif etdi. Yox, özüm gederem deyib uzaqlaşmaq isteyirdim ki, deyesen sene ders olmadı deyib meni qucağına aldı. Ayıbdır burax meni desemde artıq maşında idim. O sükan arxasına keçib qapıları kilidledi . "İnadını atmamısan hele de"deyib maşını idare etmeye başladı. Biz ev ünvanımızı deyişmişdik.Men heç demeden o meni qapımızın qarşısına getirdi. Ünvanımı hardan öyrenmişdi ki? Deye teeccüblendim. Teşekkürümü bildirib maşından düşüb eve doğru addımladım. Üzümü dönüb ona bir daha baxıb gülümsedim . O men içeri girenden sonra getmişdi. Eve girende bizimkiler hele de yatmamışdılar.Sabah Muradgil Moskvaya yola düşecekdiler. Onlara çox öyreşmişdim.Indi Fidansız ses küysüz qalacaqdı bu ev. Atam hele gelmemişdi. Nahar süfresini hazırlayıb her kes masa arxasına keçirdi ki , atam da geldi Belece ailemiz tam olmuşdu. Biz nahar etdik.Yorğun olsam da bu gece çoxlu söhbetleşmek isteyirdim Muradgille.Fidan ise cizgifilme baxırdı. Gece düşür her kes öz otağına çekilmişdi. Yerime uzanıb bu gün olanları Düşündüm.Artıq Emin idim.Ekber hele de meni sevirdi sadece bizim vaxta ehtiyacımız var idi ...Daha Bir yeni şans üçün..
Müellif;Mehri Elizade

<< 1 2 3 [4]