ə başından vuruldu. Əlini qeyri-ixtiyari olaraq başına qoydu. Növbəti güllə də əlinin üstündən birbaşa beyninə dəydi. O andaca yerə sərildi...

Sevinc bacısıgildən dönəndən narahat idi. Amma anasına biruzə vermirdi. Gecə yatağa uzananda da elə bacısının nigaran gözlərini düşünürdü. Qapı dayanmadan döyülürdü.Yerindən dik atılan Sevinc gecə geyimində otaqdan çıxdı. Atası kimləsə danışırdı, içəri keçib tələsik geyindi:

- İndi gəlirəm- deyib evdən çıxdı.

-Anacan, görəsən atamı niyə çağırdılar? Bəlkə ermənilər kəndə hücüm çəkib?

-Qızım, kəndin cavanlarına nə gəlib ki, atanı aparalar? Bu gedişdən heç gözüm su içmədi.

Hərə öz otağına çəkilsə də yuxuları ərşə çəkildi. Sevinc bəd fikirləri özünə yaxın buraxmırdı. Mürgü tutmaq istəyirdi ki, qapı yenidən döyüldü. Sevinc cəld özünü otaqdan bayıra atdı. Gələn atası idi . Anasına "tez geyin gedirik" deyib təlaşla otaqda var gəl edirdi. Ulduz nə qədər inad etsə də Sevincin atası gözünü yayındırır, danışmaq istəmirdi. Axır ki, dözməyib:

-Sənə deyirəm geyin gedək, Nigar xəstələnib . Tez getməliyik.

Nigar xəstələnib? Yazıq Mehriban özü də evdə təkdir, indi qorxudan birtəhər olub- deyə Sevinc dilləndi.

- Nə? Namiq dünən gəldi ki, növbədən, Mehriban niyə tək olsun?

- Yox, ana, Namiq gəlsə də yenidən qayıtdı, vacib əməliyyat var imiş. Sizə dünən özüm demədim ki, nigaran qalarsız.

-Day denən evim yıxılıb ki. Deməli, Namiqə nəsə olub, məni aldadırsan. Elədir?

-Bəsdir, geyin dedim sənə- Sevincin atası qəzəbləndi. Səsə Sevincin digər bacısı otaqdan çıxdı. Nə olub, ata? Namiqə nəsə olub? Düzünü de, ata!

-Namiqi ermənilər vurub, qızım.

-Yaralıdı?

Atası gözləri dolmuş halda dinmədi... Qapıdan tələsik çıxdılar.

-Gərək biz də gedərdik- deyə bacısı asta səslə dilləndi. İndi gözləyək ki, kim bizə nə xəbər verəcək.

Sevinc heç rahatlıq tapmırdı. Birdən ağlına gəldi ki, bacısıgilə zəng etsin. Yəqin bacısı bir xəbər bilər deyə əlini dəstəyə uzatdı. Nömrəni yığıb dəstəyi qulağına tutdu. Elə "alo" demək