başından vuruldu. Elini qeyri-ixtiyari olaraq başına qoydu. Növbeti gülle de elinin üstünden birbaşa beynine deydi. O andaca yere serildi...

Sevinc bacısıgilden dönenden narahat idi. Amma anasına biruze vermirdi. Gece yatağa uzananda da ele bacısının nigaran gözlerini düşünürdü. Qapı dayanmadan döyülürdü.Yerinden dik atılan Sevinc gece geyiminde otaqdan çıxdı. Atası kimlese danışırdı, içeri keçib telesik geyindi:

- İndi gelirem- deyib evden çıxdı.

-Anacan, göresen atamı niye çağırdılar? Belke ermeniler kende hücüm çekib?

-Qızım, kendin cavanlarına ne gelib ki, atanı aparalar? Bu gedişden heç gözüm su içmedi.

Here öz otağına çekilse de yuxuları erşe çekildi. Sevinc bed fikirleri özüne yaxın buraxmırdı. Mürgü tutmaq isteyirdi ki, qapı yeniden döyüldü. Sevinc celd özünü otaqdan bayıra atdı. Gelen atası idi . Anasına "tez geyin gedirik" deyib telaşla otaqda var gel edirdi. Ulduz ne qeder inad etse de Sevincin atası gözünü yayındırır, danışmaq istemirdi. Axır ki, dözmeyib:

-Sene deyirem geyin gedek, Nigar xestelenib . Tez getmeliyik.

Nigar xestelenib? Yazıq Mehriban özü de evde tekdir, indi qorxudan birteher olub- deye Sevinc dillendi.

- Ne? Namiq dünen geldi ki, növbeden, Mehriban niye tek olsun?

- Yox, ana, Namiq gelse de yeniden qayıtdı, vacib emeliyyat var imiş. Size dünen özüm demedim ki, nigaran qalarsız.

-Day denen evim yıxılıb ki. Demeli, Namiqe nese olub, meni aldadırsan. Eledir?

-Besdir, geyin dedim sene- Sevincin atası qezeblendi. Sese Sevincin diger bacısı otaqdan çıxdı. Ne olub, ata? Namiqe nese olub? Düzünü de, ata!

-Namiqi ermeniler vurub, qızım.

-Yaralıdı?

Atası gözleri dolmuş halda dinmedi... Qapıdan telesik çıxdılar.

-Gerek biz de gederdik- deye bacısı asta sesle dillendi. İndi gözleyek ki, kim bize ne xeber verecek.

Sevinc heç rahatlıq tapmırdı. Birden ağlına geldi ki, bacısıgile zeng etsin. Yeqin bacısı bir xeber biler deye elini desteye uzatdı. Nömreni yığıb desteyi qulağına tutdu. Ele "alo" demek

<< 1 2 [3] 4 >>