aləmdən fərqli olan bir aləmdə yaşayırlar. Onlar bəzən cildlərini dəyişməyi bacarırlar.

Am¬ma Allah istədi ki, mələklərdən və cinlərdən fərqlənən yeni bir canlı yaratsın. Bu canlı İnsan olacaqdı. İnsana ixtiyar veriləcəkdi ki, həyatda öz yolunu seçsin. İnsan mələk kimi Allahın əmrlərini yerinə yetirməyə məcbur deyil. O, istəsə Allaha iman gətirər, ya da kafir olar. Əgər mömin olsa, Allahın razılığını qazanar, savab sahibi olar. Əgər kafir olsa, həm bu dünyada, həm də axirət aləmində cəzaya düçar olar. Allah insanı yer üzündə öz canişini etmək istəyirdi. İnsan yer üzərində Allahın qayda-qanunlarını icra etməli, gözəl əxlaqlı, ədalətli olmalı idi.

Bəşəriyyətin ulu babası, ilk insan Həzrət Adəm oldu. Allah Adəmin bədənini torpaqdan yaratdı, sonra onun bədəninə ruh daxil etdi və Adəm canlandı.

Adəm öz dərin zəkası və ağlı ilə bütün dünyanı anladı. O, özündən əvvəl yaradılmış bütün əşyaların adını öyrəndi. Bu zaman Allah mələklərə əmr etdi ki, Onun möcüzəsi olan Adəmin qarşısında baş əysinlər. Bununla da Allahın qüdrətinə tabe olduqlarını təsdiq etsinlər.

Mələklər Allahın əmrinə itaət edib, Adəmin qarşısında baş əydilər. Yalnız İblis adlı bir cin bu işdən boyun qaçırdı. İblis əvvəl çox mömin idi. Hətta ona icazə verilmişdi ki, mələklərə qoşulsun. İblis elə bir dərəcəyə çatmışdı ki, mələklərə dərs deyirdi. Lakin onun uzun müddətli ibadəti axırda puç oldu. İblis Allahın əmrini yerinə yetirməkdən və Adəmə baş əyməkdən imtina etdi. O, Allaha söylədi: “Mən Adəmin qarşısında əyilmərəm! Çünki ondan üstünəm. Adəm torpaqdan, mən isə alovdan yaradılmışam. Alov torpaqdan üstündür!”

Allah İblisi dərhal cəzalandırmaq istədi. Amma İblis dil töküb yalvardı ki, cəzası qiyamət gününə kimi təxirə salınsın. Bütün insanlar qiyamət günündə dirilib ədalət məhkəməsinə çəkiləcək və öz əməllərinə görə cavab verəcəklər. O zaman İblis də cəhənnəmə salınacaq. O, həmin günə kimi bacardıqca daha çox insanı aldadıb öz tərəfinə çəkməyə çalışır. İblisə tabe olan insanlar da qiyamət