olan yerə gəl. Amma yalnız namaz qılan adamları gətir, ibadətsiz adam orada olmasın”.

Bəhlul Danəndə deyilən vaxt iftar verilən yerə gəlir. Amma özü ilə cəmi beş adam gətirmişdi. Xəbəri Harun ər-Rəşidə çatdırırlar. Xəlifə Bəhlulu çağırıb qəzəblə soruşur: “Mən sənə demədimmi ki, məscidə gedib bütün namaz qılanları özünlə birlikdə iftara gətirəsən?” Bəhlul cavab verir: “Bəli, demişdin”. Harun soruşur: “Axşam namazı vaxtı məsciddə nə qədər adam vardı?” Bəhlul: “Beş yüz nəfərdən artıq adam olardı”. Harun qəzəblə bağırır: “Bəs niyə cəmi beş nəfər gətirmisən?” Bəhlul tövrünü pozmadan cavab verir: “Sən dedin ki, yalnız namaz qılan adamları özümlə gətirim. Mən namaz bitən kimi məscidin qapısında durub, çıxmaq istəyənlərdən soruşdum ki, bu gün namazda imam hansı surəni oxudu? Yalnız beş nəfər düzgün cavab verə bildi. Qalanların fikri namazda yox, başqa yerdə idi. Sənin iftar süfrənə cəmi beş nəfərin uyğun gəldiyini görüb, yalnız onları