Sonun baslanqici

16. Bölüm
6 ay sonra.
Parkda oturub gözünü bir nöqteye zillemişdi.Etrafda insanlar gezintinin eylencesini çıxarırdı.Kimi sevgilisi ile , kimi ise ailesi ile gezirdi.Etrafda qaçışan balaca uşaqların sesi, karusellerin genc axını ile dolu olması yayın gelişinden xeber verirdi.Üzünü döndermeden sual verdi:
-Meni niye xilas etdin hemin gün?
Vahid Nurun her gün verdiyi bu suala artıq eyni cavabı verirdi.
-Yaşamaq gözeldir.
Nur artıq gözel olan heç neyin dadını çıxara bilmirdi. Aylar keçse de Ekberin gedişi onun yarasına çevrilmişdi.Be bu yara her gün bir az daha çox qanayırdı. Hemin yağışlı gece...13 noyabr.
Işden çıxıb yorğun halda parkın kenarı ile addımlayırdı. Yağış tökmesine baxmayaraq o tebieti bütün "fesadları" ile sevirdi.Yağışın yağması , güneşin doğması ve bir sürü tebiet hadiselerini heyatın bir parçası hesab edirdi.Her feslin öz gözelliyi var deyib çetiri kenara atmışdı. Vahid sanki tam başqa dünyanın insanı idi . O heyatı sevir , daima gözellik axtarışında olardı. Insanlara yardım etmeyi öz borcu bilirdi. Deyesen daha birinin yardıma ehtiyacı var idi. Nur qarşıdan gelen maşını görmeyib vecsiz ve bezgin şekilde addımlayırdı. Bunu gören Vahid "xanım diqqetli olun maşın!" Deyib Nuru qucaqlayaraq kenara atdı.Nur ölümden xilas olmuşdu. Amma bu onu heç sevindirmemişdi.Hemin gün Vahidle parkdakı skamyaların birinde oturub derdleşdiler.Vahid Nura acımışdı. Ne qeder teselli etmek istese de Nur üçün faydası yox idi.Nur ve Tural.Her ikisinin ailesi nişanın atılmasına qarşı idi. El baxıb ne deyer düşüncesi ile onları "barışdırmağa" çalışırdılar.Lakin her ikisi sevdiyini itirmişdi ve özlerini aldatmaq istemirdiler.Onlar bundan sonra sadece dost olacaqdılar. Ailelerin israrı netice vermemişdi . Nur her gün o parka geler ve Vahidle qarşılaşardı.Nuru sadece Vahid anlayırdı .O Nura Hemişe dost kimi yanında olacağını bildirmişdi.Lakin Nur insanlara soyuq davrandığından ilk evveller Vahidin isteyini geri çevirmişdi . Daha sonra onlar her gün

[1] 2 3 ... 5 >>