parkda qarşılaşardılar.Bu tesadüfler Sanki Allah terefinden Nura kömek kimi gönderilmişdi. Bu gün Ekberin getdiyi günden 6 ay keçir.Hemin günden heç kes Ekberden xeber ala bilmemişdi.Heç ailesi ile de elaqe saxlamırdı.Daha sonralar onun Moskvanı da terk etdiyi melum oldu.Valideynleri gözlerinin ağı qarası birce oğullarını itirmekden qorxurdular.Ekber ise bir ay evvel onlara Almaniyada olduğunu xeber etmişdi. O özü üçün kiçik biznes qurub orada yaşamağa davam edirdi.Nurun ailesi el elxüsus da atası qızının gözü önünde eriyib getmesinde özünü günahlandırıb peşman olduğunu hiss edirdi. Amma ne fayda? Nur mektebde qiyabiye keçmiş daha derslere de getmirdi.O mektebin her küncünde Ekberle xatireleri vardı. Ümumiyyetle, her şey ona Ekberi xatırladırdı. Bezen geceler yuxudan yarımçıq durub ağlayar, gözlerini qapasa da yuxu gelmezdi.Bu gün de günorta saat 3de hemişeki kimi parkda eyni skamyada oturmuşdu.Vahid onu tanıdığı günden o susar Vahid danışardı. Arada öz replikalarını da bildirerdi.Vahid onun gözelliyine yaraşdırmırdı Gözlerindeki hüznü. Nurdan xoşlanmır sayılmazdı.Amma bilirdi ki bunu bildirse Nuru itirecekdi.O hele de Ekberin sevgisini daşıyırdı üreyinde.Buna göre de o öz hisslerini gizletmeye çalışırdı. Nur gözünü bir nöqteye tuşlayıb üzünü ona çevirmezdi. O ise dayanmadan danışar Nura heyatın qanunlarından ve gözelliklerinden söz açardı. Nur üçün Heyatın qanunu Ekberi unutmaq , gözelliyi ise Vahid kimi dost tapmaq idi. O Vahidden onunla dost olub , onu teselli etmesini istememişdi heç. Amma Vahid bu yaxşılığı ona qarşılıq gözlemeden ederdi. Bu gün ayın 13ü idi.Nurun Ekberini itirdiyinden 6 ay keçmişdi . O artıq 13 reqemine nifret edirdi. Bu reqem onun heyatından iller almışdı.
-Nur, unut onu.
Vahid sonda cesaretini toplayıb bu kelmeleri ona söylemişdi. Nur ise üzünnü ona dönüb qeribe bir teeccüble ona baxdı ve
-Sanmışdım sen ...boş ver .Men getdim -deyib skamyadan durdu ve oradan uzaqlaşdı.Vahid ise özü öz dediyine peşman olmuşdu . Amma artıq Nurun aylar

<< 1 [2] 3 4 5 >>