etdi. Teyyare artıq uzaqlaşdı hava limanından. Bu defe tesadüf onları birleşdirmemişdi.Eksine daha uzaq mesafelere atmışdı. Nurun gözleri doldu.O artıq hiss edirdi sevdiklerini qoyub uzaqlara getmeyin nece bir hiss olduğunu . Ekberin nece hissler keçirdiyini anlamışdı indi.Her artan saniye onu keçmişini qoyduğu bu şeherden uzaqlaşdırırdı...
Aylar keçdi.Ekber artıq Bakıda öz işini qurmuşdu.Lakin Nurdan xeber tuta bilmemişdi. Nur getdiyinden iki üç gün sonra atası ev ünvanlarını deyişmişdi.Bu defe istemeden ayırmışdı Nuru Ekberden.Ve belece daha neçe aylar , iller keçecekdi....
****
Seher her kes menden tez durmuşdu . Muradgil eşyalarını yığıb yola düşecekdiler. Eynimi geyinib , saçıma düzeliş verdikden sonra aşağı düşdüm. Artıq öz gözelliyime daha çox fikir verirdim işe gedende. Işde Ekbere gözel görsenmek isteyirdim.Kim istemezki sevdiyine gözel görünmeyi? Muradgilden ayrılmaq çetin idi. Evdeki ses küye, abu-havaya alışmışdım men.Balaca Fidanın şıltaqlıqları olmayanda çox darıxacaqdım. Onlar artıq Yola düşürdüler. Heyetimizin önünde dayanıb her biri ile qucaqlaşlb görüşdüm.Gözlerim dolmuşdu. Fidanla görüşende balaca şirinim
-Toyunda ceyecik, tez evyen -deyib şirin dili ile her kesi güldürmüşdü. Onları yola salıb eve qayıtdım.Atam ise Hava limanına qeder onlarla gedecekdi.Yene çox boş görünürdü bu ev.Öyreşmişdim onlara.Yasemen xala seher süfresini yığışdırırdı yemeye seslese de "heç ne istemirem, yığışdıra bilersiz" deyib çantamı da götürüb işe yollandım.Tez idi düzü.Amma o boş evi daha çox görüb sıxılmamaqçün tez çıxmışdım.Işe geldiyimde işçilerin çoxu gelmemişdi hele. Iş masamda ise başqa bir xanım eyleşmişdi.Teeccüble masama baxıb katibe olmadığından birbaşa müdirin kabinetine üz tutdum...

<< 1 ... 3 4 [5]