gözləyirdi,tez evə gedib,əsəbləri sakitləşənə kimi yatmaq istəyirdi.Dərs bitmişdi,Nəzrin Orxanı təklikdə tutub,
-Orxan səninlə danışmaq istəyirəm,-dedi.
-ehtiyac yoxdu Nəzrin,bilirəm Hikməti ,sən də neçə gündü bunu deyə bilmədiyin üçün mənə müxtəlif bəhanələr gətirirsən.
-yox,-Nəzrin bilmirdi nə desin,-Gülnar onu sevmir,yəni necə başa salım Gülnarın ondan biraz xoşu gəlirdi,sonra onun necə biri olduğunu gördü,amma onların arasında heç nə olmayıb.Gülnara sənin kimi biri lazımdır,onu sevən,hər şeydən qoruyan biri.Orxan daha söhbəti uzatmamaq üçün Nəzrinə heç bir cavab vermədən uzaqlaşdı.
Gülnar evə çatanda anasıgil qonaqlığa gedirdilər.Mədinə xanım ona bəzi tapşırıqlar verib,getdi. (Müəllif : Ruf M-li) Bura ev telefonunu çox məşğul etməməkdə daxil idi,lakin anasıgil qapıdan çıxan kimi Gülnar Nəzrinə zəng vurdu.
-Nəzrin necəsən?Bilmədin Orxan niyə dalaşırdı?
-Gülnar,Orxan bilir ki sən Hikməti,yəni şey..
-bildim Nəzrin,izaha ehtiyac yoxdu,ancaq bilirsən Orxana əgər yox cavabımı deməmisənsə biraz fikirləşmək istəyirəm,-Nəzrin eşitdiklərinə inanmadı,təəccüblənmişdi.
-hə,bax bu başqa məsələ,-deyib Nəzrin Gülnara Orxanı o ki var təriflədi.
Orxan evə gəlib,yorğun və əsəbi halda yuxulamışdı.Sahibə Orxanı oyatmağa çalışırdı,lakin Orxanın yuxusu ağır idi.
-qardaş,İlqar bir saat əvvəl zəng vurmuşdu,indi yenə zəng vurub,nə deyim ona?Orxan üzü sirkə satan halda oyanıb Sahibəyə tərs-tərs baxırdı.Əli ilə gözlərini ovuşdurub,özünə gəlməyə çalışırdı.Dəstəyi qaldırıb,
-gücnən yuxuya getmişdim,səndə ki mərdimazarsan da,-dedi.
-bir saat sonra uşaqlarla yığışırıq,həmişəki yerimizdə gəlirsən?,-İlqar Orxanın deyinməyinə fikir verməyib sualını verdi.
-gəlmirəm,-Orxan quru-quru cavab verdi.
-sənə nolub,niyə gəlmirsən?,-İlqar narahat halda soruşdu.
-İlqar gəlmirəm,əlçək da,yatacam mən,sagol,-deyib Orxan dəstəyi qoydu.Bir neçə dəqiqə boynunun arxasını ovub,gödəkçəsini götürdü.Evdən çıxıb,məhlələrində gəzinməyə başladı.Marketin qabağından keçəndə əlini cibinə saldı,bütün pulunu