Iki dogma insan

4.
Yay tətili başlamışdı,bu il Gülnargil bölgələrin birinə istirahətə gedəcəkdilər.Heç ayrılmaq istəmirdi Orxanından,uzaqlaşmaq istəmirdi,elə Orxanda Gülnarın getməyinə narazı idi,lakin nə edə bilərdilər,dözəcəkdilər.Məlik kişi dediyini edib Əlinin razılığı olmadan onu dostu Fərəcin qızına nışanlamışdı.Əli çox qarşı çıxdı,dirəndi,ancaq heç cür valideynlərini yola gətirə bilmədi.Əlinin ailəsinin narazılığı,hətta onu başqası ilə nişanladıqları xəbəri sevgiyi qıza çatmışdı.O da Əliyə acıq edib sevmədiyi birinə nişanlanmış tez bir zamanda da toyu olmuşdu.Bitmişdi Əli bu xəbəri eşidəndə,bütün günücü itirmişdi,məcbur qalıb evə qayıtmış,atasıgilin seçimi ilə barışmışdı.Sevmirdi Laləni,sevə bilmirdi,bütün heyatını surətpərəs,şöhrətpərəs,pul hərisi bir varlıqla yaşayacağını fikirləşdikcə əzablar içində qıvrılırdı.Bəzən validenlərimiz bizi elə carəsiz bir hala salırlar ki nə qədər çalışsaq da,hətta onlara qarşı dirənsək də apardığımız mübarizə nəticə vermir,sonra vəziyyətimizlə barışmalı oluruq.Və nəticədə ovcumuzda tək qalan boşuna yaşanmış illər olur.Əli özünü labirintdə hiss edirdi.(Müəllif : Ruf M-li) Tək dərd sirdaşı vardı,bacısı Nərmin.Nərmin Əlinin başına gətirilənləri görüb,qorxuya düşmüşdü,Ziyaya qovuşa bilməmək qorxusuna.Nərmin Ziyanı bir il idi tanıyırdı,bir ad günü məclisində tanış olmuşdular,Ziya milliyətcə ləzgi idi.
Yeni və sonuncu məktəb ili,bu gün həm Gülnar,həm də Orxan üç ay idi səbirsizliklə gözləyirdi.Bütün on birincilər kimi onlarda bu gün həyəcanlı idilər,gözləri isə ancaq bir-birini axtarırdı.Budur ilk Orxan Gülnarı görmüşdü,yaxınına gedib salamlaşdı,içindən onu qucaqlamaq keçsə də özünü saxlamalı idi,Gülnar isə utancaqlığından və həyəcandan özünü itirmişdi.Onlara baxıb bic-bic gülən isə Nəzrin idi.Əyilib Gülnarın qulağına
-ay qız qıpqırmızı oldun ki!Görəndə deyər ilk dəfədi görüşə gedir,yoxsa başqa məsələdi səni belə allandıran,-dedi və güldü.Gülnar onu qolundan çımdıkləyib,
-abırsızsan ki özün kimisi yoxdur,-dedi.Açılış