"Sən də getmə"
Bölüm 7
Yorğun yolçulara bənzədim, nə qəm,
Yollar ayağımdan tutub sürünür,
Mənzilim uzaqdır, asta gedirəm,
Səninsə mənzilin daha görünür...

Cəlil...
Maşınıma əyləşib kafedən uzaqlaşmışdım.Yenə köhnə həyatıma qayıtmışdım..Qəhər məni boğurdu, mən nə xəyallar qurmuşdum, nə oldu.Magazadan içki alıb dəniz kənarına sürmüşdüm, sahildə oturub dayanmadan içirdim..Uşaqlıqdan Anarla aram yaxşı deyildi, indi isə ona nifrətim iki qat artmışdı. Niyə?!..niyə mən bu əzabları çəkirdim..İlk dəfə bir qızı bütün qəlbimlə sevmişdim..İndi o başqasının olacaqdı?!...
Dənizin xoşbəxtliyi mənim üçün hər şeydən önəmli idi.Bilsəmki kimisə sevir onunla xoşbəxtliyinə əsla mane olmazdım..Təki o gülsün, xoşbəxt olsun..amma Anarla olmaz..Mən onun keçmişini hər şeyi bilirəm..Dəniz onunla ancaq bədbəxt olacaqdı..Bogulurdum, nəfəs ala bilmirdim sanki, quma dayanmadan təpik atır, əsəbimi bununla soyutmaq istiyirdim. Həsən əmini yaxşı tanıyırdım nə olur olsun onları evləndirəcəkdi...
Belə mahnıları sevməsəmdə radioda çalan mahnı sanki ürəyimdən keçən sözləri dilə gətirdi...
Nerdeysen gel huzursuzum
Zor olanı yalanı seviyor kalbim
Söz konusu sen olunca susuyor dilim
Ah yanarım yanarım ölürüm ben
Ah haberin yok mu kederimden
Ah bi gelsen sağ salim vay benim halim
Bu kadar mı körsün sen??
Geceden xeyli keçmişdi.İçdiyim butulkaların sayın unutmuşdum..Tamam sərxoş idim, gözümə düşən maşın ışıgına görə gözlərimi tutdum..
-Cəlil, hardasan sən?!Axtarmadıgım yer,baxmadıgım klub galmıyıb..Zeyneb xala çox narahat olub mənə zəng eləmişdi, çox narahat olub...
-Oooo qardaşım , Nicat gəl qonag ol)))
-Sən içmisən?! Bu nə haldı?..
Nicat bu sözüylə hönkürtü ilə ağlamağım bir olmuşdu.Kişilər aglamaz deyirlər, amma mən bu sevginin qarşısında acizləşmişdi..Bütün olanları ona danışımağa başlamışdım bir butulkada o götürüb mənə qoşulmuşdu...son dediyim sözdən sonra içdiyi içkini qaytarmışdı..
-Nə?!! Anarla!!... o manyaklaa, deyəsən Həsən əmi aglını itirib, o qız çox uşaqdı,

Anarla