KÜLƏK.. ( Xanlar Corat ) Külək... Əsmə
gündüz-gecə
Dəli kimi burdan-ora, ordan-bura.
Bir mənası yoxdursa, sən
Niyə əsirsən sadəcə?
Çatdır yara salamımı Qopardığın hər səs-küylə.. Get öz
külək nəfəsinlə,
Məndən ona salam söylə...
Axı bilirsən o kimdi, harda qalır, adı
nədi,
Bilirsən bu ayrılığın tamı nədi, dadı nədi... Axı bizim aramızdan çox
keçmisən
dəli kimi.
İndidə mən zəli kimi
Nə həsrətdən əl çəkirəm, nə də
ondan. Nə əvvəldən əl çəkirəm, nə də
sondan... Külək... De ki, səni sevən
çox yorulub
sənsizlikdən...
Ürəyinin boşluğunda əsib-coşan
küləklərdən, Çölündəki səssizlikdən...
De ki, onun ürəyində tüğyan edən O
həsrətli külək mənəm,
O dəhşətli külək mənəm...
De ki, onunçün yaşayan, onun üçün
ölür daha, Ümüdi yoxdur sabaha... Külək... Ona
başa sal ki, bəs mən
ölsəm
Axı onu kim sevəcək mənim
qədər?! Kim çəkəcək həsrətini,
kim verəcək ona dəyər? Onu başa sal bir təhər... De ki, sənli
xəyalları gözlərindən
gəlir ancaq,
Ürəyi qan ağlasa da zahirində gülür
ancaq... Külək... De ki, öz-özüylə
danışmaqdan yorulubdu,
Hər gün səni unutmağa çalışmaqdan
yorulubdu...
Yetər, sənin yoxluğuna dözüb artıq,
Bu yuxusuz gecələrin zülmətindən
bezib artıq! Külək... Bezmişəm bu dərdə hər gün
çarə axtarmaqdan,
Allahima yalvarmaqdan... Külək...
Məni azda olsa başa
düşürsənmi yəni?
Sən ki sevməmisən külək, Anlaya bilməzsən məni...
Barı de ki, ölür sənsiz, de ki elə can
üstədir, Bircə özü bilir, sənsiz bilir
ürəyi
xəstədir... Külək... Nolar ki sən
denən, Mən desəm inanmayacaq, Qandırsam
da qanmayacaq,
Heç halıma yanmayacaq...
Külək... Ya da heçnə demə,
Söz aparmaq peşən deyil... Onu salma
dərdə-qəmə, Məni başa düşməyibsə
Səni başa düşən deyil...
Bundan belə nə mənası,
Olan olub keçən keçib...
Mənə ölüm yolun qoyub, Özünə
dünyanı seçib...