Hər şey yaxşı başlamışdı ama təssüfki belə bitdi. Səninlə ilk tanışlıq, ilk danışıq o qədər fərqli idi ki mənim üçün. Sən başqaları kimi deyildin deyəcəm ama mən başqalarının necə olduğunu bilmirdim axı. Mənim üçün tək sən olmuşdun həyatımda. İlk və son olaraqda qalacaqsan.
Mən o qədər də zəif insan deyildim ki sənin iki xoş sözünə, bir gülüşünə aldanım.
Susdum... Səni hər ay yaxşı insan olaraq xatırlamaq üçün...
Susdum... Sənin yalanda olsa verdiyin vədlərə görə...
Bəlkə sən elə əvvəldən belə imişsən. Bəlkə də mən səni gözümdə çox böyütmüşən. Bəlkədə deyibsən mən başa düşməmişəm.
Bir gün sənə sual verdim "Mənim üçün ölərsən deyən sevgili mən ölsəm sən kimin üçün yaşayarsan" desəm nə deyər?
Cavab verdin: Sən ölsən mən kimsə üçün yaşamaram çünki sən varsan deyə yaşayıram çünki döyünən ürəyim sənsən...
Bax bunda da yalan danışıbsan. Axı mən yaşamıra sən necə yaşaya bilirsən? Sən necə rahat yata bilirsən? Heç ağlına belə gəlmirəm artıq sənin? Yəni bu qədər asan idimi məni unutmaq? Ama yox unutmaq asan deyil. Sənin yadına düşmürəm çünki sən heç vaxt məni fikirləşmiyibsən, çünki sən həmişə tək özünü fikirləşibsən. Sənin fikirlərin, sənin arzuların, sənin istəklərin, sən istəyirsən deyə olmalıdı dediyin fikirlərin.
Sən... Sən... Sən... Heç vaxt biz olmadıq...
Hərdən fikirşirəm bəlkədə elə əvvəldən belə olub mən görməmişəm, bəlkədə görmək istəməmişəm. Ama yox əvvəllər belə deyildin. Düzdü əvvəklərdə tək öz istəklərini deyirdin ama o istəklərdə mən özümü görə bilirdim. İndi nə səni görə bilirəm nədə o istəklərini.
Hərdən nağıl danışırdın mənə. Məni sevindirirdin, güldürürdün, bəzən ağladırdın. Nağıllar danışırdın həyatdan, yaşamaqdan, gələcəkdən. Ama bir gün cırtdanın nağılını danışdın mənə. Bax o nağıl bizi bitirdi. Bəlkədə sənin üçün heç bir fərqi yox idi, bəlkədə sən elə bitirmək üçün danışdın o nağılı ama o günə kimi mən hiss etməmişdimki artıq biz deyə heç nə qalmıyıb. Bizim münasibətimiz yoxdur deyəndə sənə çox əsəbləşmişdim ama sən haqlıydın bizim heç