ozunu soyuqdan ustu aciq qivrilmiw halda divanda tapdi.bawqa hec kim yox idi.tozlu zirzemi.kohne ewyalar,parcalari cirilmiw divan ,kicik dewiklerden duwen iwiq wualarinin onunde oynawan toz denecikleri.bir de ezik paltarlari.qalxib oturdu divanda,wokdaydi sanki ,cantasinin ustunde kicik kagiz vardi.tez eline alib oxudu:cantandaki pullari men goturdum.vaxti catmiwdi.narahat olma biz evleneceyik.
Ulviyye ellerini uzune sixib berk honkurub aglayir .bundan sonra heyatinin qara gunlerinin halina aglayir sanki.Gunlerkecirdi.indi Ulviyya Elmardan daha cox asili idi.bir gun onun dilinden xow soz ewidende dunya onun idi.bu xow soz de ancaq Elmarin obstinensiya sindromuna rast gelirdi.el dilinde buna «lomka » deyirler.
Toy gunumuzu ne vaxt teyin edek sualina cavab ise daha cox behaneler tapacaqdi.
umud sonda olur deyirler.Ulviyyenin de umidinin oleceyi gun bu gun olacaqdi.Bu gun o ticaret merkezlerinden birine getmeye qerara almiwdi.Gulnari da ozuyle aparirdi ki ona fikir bildirsin.uzaqdan iki neferi ve yanlarinda bala oglani gorene qeder ulviyenin yalandan da olsa uzu gulurdu.ama bu balaca deyesen axi eli catmadiginsan oglanin koyneyini dartaraq:-ata ay ata mene bunu al deyirdi.
Gulnar da bu menzereni gorub her sheyi anlayir.Canindan cox sevdiyi refiqsinin daha cox yipanmamasi ucun: Ulya , gel, gel gedek burdan.
Ozunu itirmish veziyyetde qisiq sesle : Gulu gorursen? Menim gorduyumu sen de gorursen?
Gulnar onun istiqametini eks terefe cevirib: Gel bacim . Gel bele gedek. Hec ne olmayib. her wey yaxsi olacaq.
Ele bu sozleri demishdi ki Ulviyye bashini tutdu ayagi budredi , yere yixildi..
Elmar arvadi ve ushaginan olanlari gizletmeliydi. odur ki hami Ulviyyenin etrafina tolassa da o muyyen vechle ailesni ortamdan cixara bildi.
Gulnar da ozunu itirmishdi Ulviyyenin bashini qollarina alib onu silleleyir ve ayiltmaga calishirdi.hem de var gucuyle qishqirirdi.
-Ul , ayil, seninleyem Ulya ayil. Hekim cagirin. Gormursuz qiz ozunden gedib.adamlardan biri butulkada su