i soruşasan,-Orxan özünü saxlaya bilməyib İlqarın yaxasından tutdu.
-hə mənim dünyam odur,ancaq bu o demək deyil ki ailəmə,dostlarıma zaman ayırmıram,onların qayğısına qalmıram,-Orxan nisbətən tonunu sakitləşdirib,-mən bura gəlmişdim səndən kömək istəyəm,görürəm səhv etmişəm,özünə yaxşı bax dostum,hələlik,-deyib kafedən çıxdı.(Müəllif : Ruf M-li) Orxan qəzəblə hara getdiyini bilmirdi,birdən çiynində əl hiss etdi.
-göz görə-görə oda gedirsən,əlimi-qolumu elə bağlayırsan ki,sənə heç cürə köməklik edə bilmirəm,tək carəm yaninda yer almaqdır,axı biz qardaşıq,-deyib İlqar yumruğunu Orxanın sinəsinə vurdu.Orxan da dorsunun bu jestini qəbul edib onunla barışdı.Bu gün baş verənləri ona danışdı,iki dost sözləşdilər ki əgər birdə belə hal təkrarlansa,onda Hikmətin cavabını birlikdə və həmişəlik verəcəklər.
Gülnar evə gələndə qaşqabaqlı simalarla qarşılaşdı,təxmin edirdi ki yenə nələrsə baş verir,mətbəxə keçib yeməyini yedi sonra öz otağına keçib dərslərini oxumağa başladı.Biraz sonra isə gözlənilən kimi səslər yüksəlməyə başladı.Get-gedə yüksələn səslərə artıq dözə bilməyən Gülnar yan otağa keçdi.
-ana imkan verin öz istədiyimə gedim,məni də Əli kimi etməyin,axı mən tanımıram sizin bəyəndiyiniz o adamları!!!
-az danış,atan deyir razılıq vermişəm iki günə elçi gələcəklər,hörmətli ailədirlər,oğlanda yaxşı oğlandır.
-mən istəmirəm,zorla ərə verəcəksiz,istəmirəm,-Nərminin çığırdığını görən Mədinə xanım ona bir sillə çəkib,
-səsini qaldırma,qarşındakı anandır,ətindən ət kəsərəm sənin,biz nə dedik odur,Kərimə gedəcəksən!,-Mədinə son sözünü deyib otaqdan çıxdı.(Müəllif : Ruf M-li) Nərminin qorxduqları bir-bir başına gəlirdi,qardaşının taleyini təkrarlamaq təhlükəsi reallaşırdı deyəsən.
-yox ana,siz deyən olmayacaq bu dəfə,-o gözlərinin yaşını silib,-qapını bağladı,-Gülnar,bacı mənə köməyin lazımdır,indi sənə bir məktub verəcəm,sabah dərsdən sonra bunu dediyim unvana apar,orda soruş Ziyanı tap,məktubu ona ver,başqa heç kimə vermə ancaq özünə ver.
-yaxşı,necə desən elədə