soruşasan,-Orxan özünü saxlaya bilmeyib İlqarın yaxasından tutdu.
-he menim dünyam odur,ancaq bu o demek deyil ki aileme,dostlarıma zaman ayırmıram,onların qayğısına qalmıram,-Orxan nisbeten tonunu sakitleşdirib,-men bura gelmişdim senden kömek isteyem,görürem sehv etmişem,özüne yaxşı bax dostum,helelik,-deyib kafeden çıxdı.(Müellif : Ruf M-li) Orxan qezeble hara getdiyini bilmirdi,birden çiyninde el hiss etdi.
-göz göre-göre oda gedirsen,elimi-qolumu ele bağlayırsan ki,sene heç cüre kömeklik ede bilmirem,tek carem yaninda yer almaqdır,axı biz qardaşıq,-deyib İlqar yumruğunu Orxanın sinesine vurdu.Orxan da dorsunun bu jestini qebul edib onunla barışdı.Bu gün baş verenleri ona danışdı,iki dost sözleşdiler ki eger birde bele hal tekrarlansa,onda Hikmetin cavabını birlikde ve hemişelik verecekler.
Gülnar eve gelende qaşqabaqlı simalarla qarşılaşdı,texmin edirdi ki yene nelerse baş verir,metbexe keçib yemeyini yedi sonra öz otağına keçib derslerini oxumağa başladı.Biraz sonra ise gözlenilen kimi sesler yükselmeye başladı.Get-gede yükselen seslere artıq döze bilmeyen Gülnar yan otağa keçdi.
-ana imkan verin öz istediyime gedim,meni de Eli kimi etmeyin,axı men tanımıram sizin beyendiyiniz o adamları!!!
-az danış,atan deyir razılıq vermişem iki güne elçi gelecekler,hörmetli ailedirler,oğlanda yaxşı oğlandır.
-men istemirem,zorla ere vereceksiz,istemirem,-Nerminin çığırdığını gören Medine xanım ona bir sille çekib,
-sesini qaldırma,qarşındakı anandır,etinden et keserem senin,biz ne dedik odur,Kerime gedeceksen!,-Medine son sözünü deyib otaqdan çıxdı.(Müellif : Ruf M-li) Nerminin qorxduqları bir-bir başına gelirdi,qardaşının taleyini tekrarlamaq tehlükesi reallaşırdı deyesen.
-yox ana,siz deyen olmayacaq bu defe,-o gözlerinin yaşını silib,-qapını bağladı,-Gülnar,bacı mene kömeyin lazımdır,indi sene bir mektub verecem,sabah dersden sonra bunu dediyim unvana apar,orda soruş Ziyanı tap,mektubu ona ver,başqa heç kime verme ancaq özüne ver.
-yaxşı,nece desen elede

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>