Qarşıma bir məqsəd qoydum onun sevgisinə nail olacam deyə. Məqsəd zamanla bir arzu oldu. Dedilər sənə görə biri deyil, dedilər bu sevdadan uzaq dur. Amma yox... Qət etmişdim mənim olacaqdı. Bu yolda səylə gedirdim. Onun hər istəyi mənim üçün bir qanun.... Hər sözü mənim üçün bir əsas. Gözümdə ancaq o vardı. Onu görürdüm. O mənim olmalıydı. Hər gün eşitdiyim yox sözü, qəlbimdən bir parçalar aldı. Sonunda isə başardım. O mənim idi. Amma hər şey anlamsız. Durdum geriyə baxdıq.

Bu qədər şeyi mən nə zaman itirdim?

Qəlbim bu qədər nə zaman sındı?

Həyat yolunda ruhum nə zaman yaşlandı?

Bu sualların cavabını kim bilər? Yəqin ki, heçkəs. Zamanla özüm bilərəm. Bəs bu hekayənin sonu nə oldu? Onunla mən daim birlikdə olacıq? O mənə aşiq olacaq? Zaman bunu göstərəcək. Zaman helə yeni hekayələr yazacaq.

Bəs sizce necə biri əldə etmək üçün bu qədər itkilər verməyə dəyərmi? Zaman yeni hekayələr yazacaqmı? Yoxsa bu son hekayə olacaq?