Belə əhd eyləmişəm ey bacı cananım ilə.
Ərseyi-Kərbubəlada boyanım qanım ilə.
Çünki bu canu-əcəldə şəkkərru-şəhrim var.
Bu səbəbdən susuz ölmək diyə çox cəhdim var.
Adəmi be zərridə canan ilə bir əhdim var.
Varam öz eylədiyim əhd ilə,peymanım ilə.
Bacı əhdim budu bu çöldə gərək qanə batəm.
Qanımı Əkbərimin qanına şövq ilə qatam.
Cav verim teşnə,gərək isti qum üstündə yatam.
Cismi məcruhim ilə,sineyi-suzanım ilə.
Qan içində eliyim haqqu-qəbir razu-niyaz.
Budur əhdim ki,gərək quram burda məclisi raz.
Cav verən vaxtımda meydanda qılam bacı namaz.
Dəstəmazım ola bu şərt ilə öz qanım ilə.
Düşdü İbraqim əgər şövgi-həva idi eşqə.
Etmədi tamah Vəli dərdi bəlae eşqə.
Bircə qurban ilə gəldi o minayi eşqə.
Gəlmişəm mən bura yetmiş iki qurbanım ilə.
Haqq yolunda susuz ölmək demə zəhmətdi mənə.
Gözümə ox dəysə əgər eyni məhəbbətdi mənə.
Allahın eşqinə hər zəhmət rahətdi mənə.
Dözərəm yüz belə zəhmətlərə bir canım ilə.
Belə əhd eyləmişəm ey bacı cananım ilə.
Ərseyi-Kərbubəladə boyanım qanım ilə!