qədər ondan əl çəkmərəm. Bunu bacardımsa, işim çox asan olur. Artıq mən onun deyil, o mənim ardımca düşür.
Sonra Şeytan insanı bir qəbrin yanına aparıb deyir:
-Diqqətlə bax.
İnsan qəbrin içini görür. Şeytan ondan soruşur:
- O kişidir, yoxsa qadın?
İnsan cavab verir:
-Bilmirəm.
Şeytan deyir:
- Bir vaxtlar bu ayaqlar bir qadına məxsus idi. Bir vaxtlar onu barmağımda oynadırdım. Qiyamət günü qopacağını, hesab günü olacağını eşitsə də, məhəl qoymayıb hiyləmə uydu və mənim əsirimə çevrildi. Bu qadın şəhvətdən başqa bir şey düşünmür, bədənini ucuz qiymətə satırdı.
Bir qədər irəlilədikdən sonra Şeytan başqa bir qəbri göstərib deyir:
- Bax gör bu ayaqlar varlı, yoxsa yoxsul insanın ayaqlarıdır?
İnsan deyir:
- Sümüklərindən bir şey bəlli olmaz. Amma məzar daşı onun bir vaxtlar varlı insan olduğundan xəbər verir.
Şeytan deyir:
- Düz deyirsən. Mən onu var-dövlət düşkünü etdim. Sonra halal qazancdan çəkindirib haram qazanca sğvq etdim. Bundan sonra məğrurlaşaraq zalım oğruya çevrildi. İndi isə o, ilk hesabını verir. Yanındakı qəbir isə yoxsul bir şəxsindir. Onu da rahat buraxmadım. Qəlbinə varlıya qarşı kin-küdurət toxumu səpdim. Axırda onun qatilinə çevirdim. O da başqa bir əzabın içindədir. Bax, bir daşla iki dovşan vurmaq buna deyilir.
Bunu deyib Şeytan gözdən