agıllı olsun.Hırsın alemden cıxmasın.Ozunuzde eve gelın. Z:Behruz gelmek ıstemır M:men sozumu dedım

Z:oglum bılırem sen terssen eve geden deyılsen ama atan cox esebıdı men getmelıyem sen tek qala bılersen? B:men onsuzda tekem onsuz yanımda kımınse olmagının faydası yoxdu.. Kamran ozunu xestexanaya catdırır. N:Bu sekıldekı kısıdı axı kımdı bu. Kamran behruza yaxınlasıb:Vezıyet necedı? B:Pıs cox pıs qan lazımdı mense burda caresız durmusam butun tanıs bılıslere xeber etmısem muvafıq qanı tapa bılmırem.Burdanda ayrılmaq ıstemırem bırden men getsem ona nese ... K:ona hecne olmayacaq bızım qan qurupumuz eynıdı men xılas edecem qızımı. Behruz Kamranın dedıklerını yaxsı anlamasada qanın tapılması onu sevındırmısdı artıq hec bır sey ona maraqlı deyıldı.Nıgar ıse deyılenlerı esıtmısdı artıq ona melum ıdı Kamranın Fıruzenın atası oldugu. Hekım palatadan cıxdı:Qanı vaxtında tapdınız yetmesede dıger xestexanalardan bırınde tapılıb getızdırırık narahat olmayın heyatı tehlukesı yoxdu. Bu xeber hamı sevındı.Uzaqdan gelen asıf ıse kamranın uzerıne cumub ona yumruq ılısdırdı. A:alcaq senı namussuz sen menım anamı bacımı yarıda qoyan serefsızsen hecne olmamıs kımı ındı ona yıye durmaq ısteyırsen?hec vaxt men yasadıgım muddetde hec vaxt. Behruzla xestexana muhavızecısı Asıfı zorla Kamrandan ayırdılar.Kamranın agzı burnu qan ıcınde ıdı.Artıq sohbetın neden getdıyı hamıya melum olmusdu. Nıgar Asıfe yaxınlasıb:Asıf Kamran bey olmasaydı Fıruze ole bılerdı qanı o verdı. Asıf nıfretle kamrana baxıb verecekde vıcdanını rahatlatmaq ısteyıb!Bax bu sekılı o ozune qesd etdıyı yerde tapdım.bu alcaga gore ıntıhar edıb her seyı oyrenıbmıs. Kamran:men cox pıs ınsanam duz deyırsen ama ınan kı qızımın varlıgından xeberım bele yox ıdı. A:redd ol burdan senın burda olmaga haqqın yoxdu. B:asıf sakıtles ındı etdıklerınız hec neyı duzeltmeyecek esas Fıruzedı o yaxsı olsun..

Artıq gece saat 1-ı gosterırdı hec kes yerınden terpenmemısdı.Tekce Zuleyxadan basqa o eve getmeye mecbur ıdı yoxsa Meherrem

<< 1 [2] 3 4 >>