cüre idare ede bilmirdim..Keçmiş meni buraxmırdı..Hara getsem menimle birge gelirdi..Çekdiyim o acıları, barmaqlıqlar arasındakı günleri unuda bilmirdim..Xatırladıqca daha da deli olurdum sanki...Bu ev menim yaşadıgım günlarin şahidi idi..Heç bir qadın bura ayaq basmamışdı..Telefonum dayanmadan çalırdı, adboy versemde el çekene oxşamırdı...-Ne?! Ne var?
-Ezizim , hardasan? Senin üçün çox darıxmışam..Neçe gündü yoxsan??
-Natalya, işlerim var el çek!
-Xahiş edirem gel... Darıxmışam..
-Yaxşı..!

-Ne oldu gelirr??
-Hee Lataa sen indi get men hazırlaşım..
-Sene inana bilmirem, o adamda ne görmüsen...
-Onu seviremm...o mensiz qala bilmez bilirdim gelecek...

Maşına eyleşib Natalya üçün aldıgım eve yollanmışdım..Qapını ehtiras dolu, gece geyiminde qadın açmışdı...
-Yaxşı ki, geldin))..Senin üçün yemek hazırlamışam..
-Mene sen lazımsan..dodqlarına sertce yumulub yataq otagına aparmışdım..Bu qadının yanında azda olsa derdlerimi unudurdum..
Ehtiraslı geceden sonra seher yavaş-yavaş oynamışdım..Duş qebul edib, köyneyimi geyinib düymelemeye başlamışdı..Arxadan meni qucaqlayan Natalyanın nefesin boyunmda hiss etmişdim...
-Anar, getme yanımda qal...-sesi çox astadan çıxmışdı..
-İşlerim var getmeliyem..! Bu qadına qarşı ne vaxtsa ince bir söz işletdiyimi xatırlamırdım..Yox dedimse, başqa bir söz demezdi...
-Seni sevirem, Anar...
-...
-Bir söz demeyeceksen??
-Senin kimi qadını seveceyimi düşünecek qeder axmaq ola bilmezsen..!
-Me..Menn...
-Sus...qapını çırpıb ordan uzaqlaşmışdım..Seher yemeyinde atam hemişe hamımız bir yerde olmagın isteyirdi..Eve yollanmışdım.. Bu gün içim bir qeribe idi..Derin bir boşluqda idim sanki..Köyneyimin düymelerin yarıya qeder açıb derinden nefes almaga başlamışdım..Eve çatanda atamgilin telaşla maşına mindiyin görmüşdüm, celd maşından düşün onlara teref getmişdim...-Aslan, ne olub?! Hara gedirsiz?!...
-Deniz..Denizin nenesi ölüb..kende gedirik...
-Ne?!..
-He..gelirsen??

Siz gedin arxanızdan gelirem...O anda ne hiss etdim,

<< 1 [2] 3 4 >>