baxıb,onun çıxması ilə ardından qapını bağladı.
-alo,Gülnar!!!,-Nəzrin həyəcanla dilləndi.
-Nəzrin,-Gülnar yenidən göz yaşlarına boğuldu.
-ah Gülnar,nədir sənin valideynlərinin sizə qəsdi,of bir şey də deyə bilmirəm.
-Nəzrin mən indi Orxanın üzünə necə baxacam,ona nə deyəcəm,hələ Nəcibə xala?Həmişə mənə qarşı qəzəbli olacaq,haqlı olaraq,-Gülnar sözünü deyib yenidən ağlamağa başladı.
-canım,bax səhv düşünürsən,Orxan bütün günü səndən bir xəbər alar ümidi ilə gözləyib,ona da yazıqdır,görüş onunla danışın,onda görəcəksən ki Orxan elə həmin səni sevən oğlandır.(Müəllif : Ruf M-li) Of Gülnar,bir görsə idin yazığın halın,özünə yer tapmır.
-Nəzrin onun qarşısına hansı üzlə çıxım,deməyəcəkmi yox deyirdiz deyərdiz daha evdən qovmaq,o cür sifət etmək nədir,bunun hesabın sormayacaqmı?
-canım Orxan buna görə səni günahlandırmır ki,o da bilirdi sənin ananın xasiyyətini,o sənə görə narahatdır,səndən xəbərsiz olmaq onu dəli etməyə yetibdə artıb.
-doğurdan məni günahlandırmır?,-Gülnar göz yaşlarını silib,dilləndi,-yaxşı ona deki sabah dərsdən sonra görüşərik,indi çıxa bilməyəcəm evdən,anam məni gözündən qıraq yerə qoymur.
Nəzrinin verdiyi xəbər Orxanı azcada olsa rahatlatmışdı,sabah Gülnarını görəcəkdi,ancaq yenə də fikirlər içərisində boğulurdu.(Müəllif : Ruf M-li) Orxan Nərminin yaşadıqlarını xatırladıqca soyuq tər basırdı onu,ilk dəfə Gülnarı itirmək qorxusu düşmüşdü içinə.
-dostum,heç yaxşı görünmürsən?,-İlqarın səsi onu diksindirdi.
-pis yerə ilişmişəm dostum,pis yerə,-Orxan dərindən bir ah çəkib,-kim nə edir etsin,əvvəl-axır o qızı alacam,Gülnar mənimdir,-dedi.
-nə edəcəksən?O cür ata anayla baş etmək çətindir.
-bilmirəm,amma bir yolunu tapacam,lazım gəlsə qaçıracam,-Orxanın son dedikləri İlqarı həm təəccübləndirmiş,həm də narahat etmişdi.
-sən həmişə qaçırmağa qarşı olmusan,indi necə oldu bu fikrə düşdün?
-mən Gülnardan keçə bilmərəm,başqa yolum qalmasa onda öz prinsiplərimə qarşı hərəkət edəcəm.
-ehtiyatlı ol dotum,bu ata ana ilə işin çətindir,bunlar səni