e getsin!

De getsin mənim evim buradı..Yetərincə sıgıntı kimi yaşamışam.Bundan sonra yaşaya bilmərəm...
Bu hadisələrdən 1 ay keçmişdi...Həyatımda heç bir dəyişiklik olmamışdı..Tez-tez nənəmin valideynlərimin qəbrin ziyarət edib onlarla dərdləşirdim..Nə qədər israr etsəmdə Cəlil getməmişdi.. Kənddəki öz evində qalırdı..Çox vaxt maşında gecəliyirdi..Onunla nə qədər çalışsada bir kəlimədə danışmırdım...En son universitet seçimi ilə baglı bir şey danışmışdıq..Yay aylarının sonu idi..Bu vaxt kənd çox isti olurdu..Günorta bagçada oturub sərinləməyə çalışırdım...Həyət qapısın döyüldüyün eşidib açmışdım...
-Yenə sən?!..
-Dəniz!! Bəsdi artıq..danışmalıyıq, gör sənə nə gətirmişəm..
-Yaxşı keç...-Əlindəki kagızı mənə uzatmışdı..
-Bu nədi?!..
-Aç bax...-gülümsəyərək mənə baxmışdı..
-Bu..buu?!
-Bəli,Dəniz xanım təbrik edirəm siz Bakı Dövlətin bu gündən tələbəsi sayılırsız..
-İnanana bilmirəm...-Gözümdən axan yaşlar damcı-damcı əlimdəki vərəqə düşmüşdü...
-Aglama, buna sevinməlisən..
-Çaş nənəmdə olaydı...
Sənə nə qədər təşəkkür etsəm azdı..Bir gün bunların əvəzin ödəyəcəm...
-Mənə heç nə lazım deyil...Sən gül mənə bəsdi..Dəniz, hələdə məni bagışlamamısan?...
-Mənim üçün asan deyil..Bu həyatda ən çox sənə güvənirdim...mənə yalan danışdın..
-Axı səbəbin bilirsən...Məni bagışlamagın üçün nə ədim hə?!..Ayaqlarına düşüm yalvarım..onuda edərəm..yetər ki sən məni bagışla..İstə canımı verim..amma bagışla..
-Cəlil, qalx xahiş edirəm...
-Bagışladın...
-Cəlil qalx dedim, zorla deyil mənə zaman lazımdı..yaşadıqlarım asan deyil..Hər şey üst-üstə düşdü...
-Dəniz, mən səni...
-Sus, bir kəlmədə artıq demə, səni, dostlugumuzu itirmək istəmirəm...-Ayaga qalxıb sürətlə uzaqlaşmışdı..Uşaq deyildim nə deyəcəyin bilirdim...Hiss eləmişdim..Gözümün yaşın silib onun arxasınca baxmışdım..-Əsl sən məni bagışla, sənə bunları yaşatdıqlarım üçün...
..................................................................
Bakıya çatar-çatmaz kulubların birinə sürmüşdüm...Dayanmadan