getsin!

De getsin menim evim buradı..Yeterince sıgıntı kimi yaşamışam.Bundan sonra yaşaya bilmerem...
Bu hadiselerden 1 ay keçmişdi...Heyatımda heç bir deyişiklik olmamışdı..Tez-tez nenemin valideynlerimin qebrin ziyaret edib onlarla derdleşirdim..Ne qeder israr etsemde Celil getmemişdi.. Kenddeki öz evinde qalırdı..Çox vaxt maşında geceliyirdi..Onunla ne qeder çalışsada bir kelimede danışmırdım...En son universitet seçimi ile baglı bir şey danışmışdıq..Yay aylarının sonu idi..Bu vaxt kend çox isti olurdu..Günorta bagçada oturub serinlemeye çalışırdım...Heyet qapısın döyüldüyün eşidib açmışdım...
-Yene sen?!..
-Deniz!! Besdi artıq..danışmalıyıq, gör sene ne getirmişem..
-Yaxşı keç...-Elindeki kagızı mene uzatmışdı..
-Bu nedi?!..
-Aç bax...-gülümseyerek mene baxmışdı..
-Bu..buu?!
-Beli,Deniz xanım tebrik edirem siz Bakı Dövletin bu günden telebesi sayılırsız..
-İnanana bilmirem...-Gözümden axan yaşlar damcı-damcı elimdeki vereqe düşmüşdü...
-Aglama, buna sevinmelisen..
-Çaş nenemde olaydı...
Sene ne qeder teşekkür etsem azdı..Bir gün bunların evezin ödeyecem...
-Mene heç ne lazım deyil...Sen gül mene besdi..Deniz, helede meni bagışlamamısan?...
-Menim üçün asan deyil..Bu heyatda en çox sene güvenirdim...mene yalan danışdın..
-Axı sebebin bilirsen...Meni bagışlamagın üçün ne edim he?!..Ayaqlarına düşüm yalvarım..onuda ederem..yeter ki sen meni bagışla..İste canımı verim..amma bagışla..
-Celil, qalx xahiş edirem...
-Bagışladın...
-Celil qalx dedim, zorla deyil mene zaman lazımdı..yaşadıqlarım asan deyil..Her şey üst-üste düşdü...
-Deniz, men seni...
-Sus, bir kelmede artıq deme, seni, dostlugumuzu itirmek istemirem...-Ayaga qalxıb süretle uzaqlaşmışdı..Uşaq deyildim ne deyeceyin bilirdim...Hiss elemişdim..Gözümün yaşın silib onun arxasınca baxmışdım..-Esl sen meni bagışla, sene bunları yaşatdıqlarım üçün...
..................................................................
Bakıya çatar-çatmaz kulubların birine sürmüşdüm...Dayanmadan

<< 1 2 [3] 4 5 >>