"Sen de getme"
Bölüm 13
Men ele bilirdim, sensiz ölerem,
Men sensiz ölmedim, meni bağışla!
"Ölmedim" deyirem, ne bilim axı,
Belke de, men sensiz ölmüşem ele,
Qebirsiz-kefensiz ölmüşem ele...

Bakı ya çatana qeder gözlerimden yaş dayanmadan axmışdı..Bir insana qara yaxmaq bu qeder asan bir şeydi..Menim günahım ne idi axı bunlar başıma gelirdi..Onları yalnız Allaha tapşırmışdım..Yunise nelhetler yagdırırdım...Sevirmiş..Bir defe de olsun gelib başsaglıgı gelmemişdiler...Bir de o kende heç vaxt getmeyecekdim...Avtobusdan düşüb insanlar geden semte hereket etmişdim.Şeheri bir-iki defe gezsemde bu yerler mene çox yad idi..Hara gedeceyimi bilmirdim..Elimdeki kagız parçasın kime göstersem gedeceyim yerin çox uzaq oldugun demişdiler..Bu boyda şeherde evimizin harda oldugun nece tapacaqdım bilmirem..Taksilerden birine yaxınlaşıb adresi göstermişdim..Taksiye minib gedeceyim ünvana yollanmışdım..Elimdeki çantanı berk-berk sıxıb üreyimde Allaha yalvarırdımkı sag-salamat çatım...
Nehayet, gelib çatmışdıq, beşmertebeli binanın qarşısında saxlamışdı..Taksinin pulun verib yola salmışdım..Binaya daxil olub dördüncü mertebeye qalxmışdım...Tozlu bir qapının önünde dayanmışdım..Hiss olunurduki uzun zamandı burda insan yaşamır..Qapını açıb içeri daxil olmuşdum..O anki hisslerimi sözle ifade etmek çetin idi, gözlerim dolmuşdu..Bu ev atamla, anamın xatireleri ile dolu idi..Xoşbext günlerinin şahidi idi..Toz basmış her bir eşyaya toxunub sanki onları hiss etmeye çalışırdım...15 ildi bir deefede olsun bu eve gelmemişdim..Yaşanılacaq veziyyetde deyildi..Divar kagızları cırılmış..pencereler bu deqiqe qırılıb düşecek halda idi..Yayı idare ede bilerdim..amma qışda burda yaşamaq qeyri-mümkün idi..Pencereleri açan kimi eve işıq dolmuşdu..En azından su sistemi azda olsa işleyirdi..İşim çetin idi..başdan ayaga evi temizlemek lazım idi..Qolları sıvayıb temizlemeye başlamışdım..Başım işe o qeder qarışmışdıkı..qapının döyüldüyün hiss etmemişdim...

Qapını açdıqda qarşımda ortayaşlı bir

[1] 2 3 ... 5 >>