"Sən də getmə"
Bölüm 13
Mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,
Mən sənsiz ölmədim, məni bağışla!
"Ölmədim" deyirəm, nə bilim axı,
Bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,
Qəbirsiz-kəfənsiz ölmüşəm elə...

Bakı ya çatana qədər gözlərimdən yaş dayanmadan axmışdı..Bir insana qara yaxmaq bu qədər asan bir şeydi..Mənim günahım nə idi axı bunlar başıma gəlirdi..Onları yalnız Allaha tapşırmışdım..Yunisə nəlhətlər yagdırırdım...Sevirmiş..Bir dəfə də olsun gəlib başsaglıgı gəlməmişdilər...Bir də o kəndə heç vaxt getməyəcəkdim...Avtobusdan düşüb insanlar gedən səmtə hərəkət etmişdim.Şəhəri bir-iki dəfə gəzsəmdə bu yerlər mənə çox yad idi..Hara gedəcəyimi bilmirdim..Əlimdəki kagız parçasın kimə göstərsəm gedəcəyim yerin çox uzaq oldugun demişdilər..Bu boyda şəhərdə evimizin harda oldugun necə tapacaqdım bilmirəm..Taksilərdən birinə yaxınlaşıb adresi göstərmişdim..Taksiyə minib gedəcəyim ünvana yollanmışdım..Əlimdəki çantanı bərk-bərk sıxıb ürəyimdə Allaha yalvarırdımkı sag-salamat çatım...
Nəhayət, gəlib çatmışdıq, beşmərtəbəli binanın qarşısında saxlamışdı..Taksinin pulun verib yola salmışdım..Binaya daxil olub dördüncü mərtəbəyə qalxmışdım...Tozlu bir qapının önündə dayanmışdım..Hiss olunurduki uzun zamandı burda insan yaşamır..Qapını açıb içəri daxil olmuşdum..O anki hisslərimi sözlə ifadə etmək çətin idi, gözlərim dolmuşdu..Bu ev atamla, anamın xatirələri ilə dolu idi..Xoşbəxt günlərinin şahidi idi..Toz basmış hər bir əşyaya toxunub sanki onları hiss etməyə çalışırdım...15 ildi bir dəəfədə olsun bu evə gəlməmişdim..Yaşanılacaq vəziyyətdə deyildi..Divar kagızları cırılmış..pəncərələr bu dəqiqə qırılıb düşəcək halda idi..Yayı idarə edə bilərdim..amma qışda burda yaşamaq qeyri-mümkün idi..Pəncərələri açan kimi evə işıq dolmuşdu..Ən azından su sistemi azda olsa işləyirdi..İşim çətin idi..başdan ayaga evi təmizləmək lazım idi..Qolları sıvayıb təmizləməyə başlamışdım..Başım işə o qədər qarışmışdıkı..qapının döyüldüyün hiss etməmişdim...

Qapını açdıqda qarşımda ortayaşlı bir