hazırlamaq və düzəltmək mənasına gələn xoreoqrafiya sözü də yunan mənşəli sözdür.
Qədim Yunan əsgərlərinin təlimlərinin əsas hissəsi olaraq rəqsdən istifadə edirdilər. Dövrümüzə qədər qaynaqları çatan bu rəqslərdən, əsgərlərə tək və qrup halında hücum hərəkətlərinin ritmik şəkildə öyredildiyi məlumdur. Böyük Yunan filosofçusu Platon "Yaxşı mahnı oxumaq və gözəl rəqs etmək, yaxşı inkişaf etdirilmiş deməkdir" Qədim Yunanıstanda dövlət adamları, generallar, sair və səhnəyə oyun verən adamlar vacib insanlar sayılırdı və zəfərlərini qeyd edərkən rəqs edirdilər.
Romalılar isə Yunanlıları təqlid edərək yalnız formaları götürürdülər. Yunan incəsənətinin və fəlsəfəsinin ruhunu rəqsə əks etdirə bilmədilər. Bunun üçün də Romalıların dini mərasimlərində rəqsə yer vermələrinin qarşılığı olaraq rəqs bu dövrdə yozlaşdı.
İlk Xristianlarda da rəqs tanınma məqsədi ilə istifadə edildi. Ancaq, 7ci yüzillikdə Roma dövründə hörmətini itirən rəqs formalarına görə, rəqs kilsə mərasimlərindən uzaq tutulmağa başladı. Bir çox ölkədə bu qadağalar uğurlu oldu. İspaniyada isə bəzi yerlərdə rəqs müqəddəs günlərdə ayinlərin bir hissəsi olmağa davam etdi. Sevillada, Cavanlar mehrabın qarşısında rəqs edərkən Allaha bağlılıqlarını dilə gətiridilər. 19cu yüzilliyin ənənələrində, Avropa və ABŞda rəqs demək olar ki, tamamilə kilsə mərasimlərindən uzaqlaşdırıldı.

Şərqdə də qədim zamanlardan rəqs dini mərasimlərdə istifadə edilirdi. Şərqdə rəqs ən qədim və ən inkişaf etmişdi Hindistanda Bəzi məbədlərdə hələ də "Allahın qulluqçuları" mənasına gələn yerlər var. İllər boyu Allahlara qulluq emək üçün yetişdirilən bu qadınlar yaşamlarını dini mərasimlərdə mahni oxuyaraq və rəqs edərək keçiridilər. Hindistanın 1947ci ildə azadlığını qazandığı ildən sonra, rəqsin bir sənət növü olaraq yenidən canlanması nəticəsində, qadın-kişi bir çox məhşur rəqqas yetişdi.
Orta Asiya mədəniyyətinin türk dastanlarına təsiri isə çox daha qabarıq idi. Şamanlık Orta Asiya və Sibiryada yayqin olan bir dindi. Şaman isə