O ŞƏXS KİMDİR, YA RƏSULƏLLAH?
Hər kəs Peyğəmbər (s)-ın yanında əyləşmişdi və
birdən bir qəribə əcaib canlının məscidə daxil
olmağını gördülər. Ona tərəf baxanda hər kəs qorxuya
düşdü, lakin Peyğəmbər (s) buyurdu: “Heç kəs
qorxmasın, sizinlə işi yoxdur. Bura mənim üçün
gəlibdir”.
Elə ki Peyğəmbər (s)-ın yanına yetişdi dedi: “Ya
Rəsulallah, səhabələrin məndən qorxdular. Özümü
onlara tanıtdırım”. Peyğəmbər (s) dedi: “Özünü
bunlara tanıt”.
Əcaib məxluq üzünü səhabələrə tutub dedi: “Mən
Haam ibn Him ibn Lamis ibn İblisəm. Mən cinlər
tayfasından, şeytanlar dəstəsindənəm. Adəmin yerə
enməsinin əvvəlindən ta ki, axırıncı peyğəmbərin (yəni
sənin) zamanına kimi və gəlmişəm sizdən sual
soruşam”.
Peyğəmbər (s) buyurdu: “Sualını soruş”.
Dedi: “Sualım budur ki, ey Allahın Nəbisi, ey Allahın
Rəsulu, Adəmin yerə endiyi vaxtdan indi sizin
gəldiyiniz zamana qədər mən dünyanın bütün
günlərini görmüşəm. Bizim babamız İblis Adəm (ə) və
onun övladlarını Allaha bəndəlik etməyə
qoymayacağına and içdiyi üçün, biz məmur idik ki,
Adəm (ə) və Adəmin övladlarına əziyyət verək, onları
azdıraq ki, Allaha ibadət etməsinlər, ancaq nə zaman
ki, biz bəşərin atası Adəmlə olurduq, birdən gördük ki
bir nurani ağa göründü. Bizə elə hədə-qorxu gəlirdi
ki, daha onun qorxusundan Adəmin ətrafında
dolanmağa curət edə bilmirdik. Biz fikirləşdik ki, bu
növbəti peyğəmbərdir, gəlib ki, əvvəlkini qorusun.
Şeys (ə) gəldi və gördük ki, bu o deyil. Biz Şeysə
vəsvəsə etməyə çalışdıq, həmin şəxs yenə tapıldı və
bizi qorxutdu. Deyirdik ki, bu növbəti peyğəmbərdir.
Sam peyğəmbər (ə) gəldi, peyğəmbər idi, amma o ağa
deyildi. Biz Sam peyğəmbərə əziyyət verərdik, o ağa
yenə Sam nəbinin köməyinə gələrdi. Hər hansı bir
peyğəmbər gəlirdi, biz də gəlirdik ki, vəsvəsə edək,
görürdük, yenə həmin şəxs tapılır və onları müdafiə
edir, bizdə elə hey fikirləşirdik ki, yəqin növbətidir.
Nuh (ə) gəldi, İbrahim (ə) gəldi, İshaq (ə) gəldi, Yəqub
(ə) gəldi, Yusif (ə) gəldi, heç biri bizimlə savaş