O düşüklükdü, bu geridəqalmışlıqdı deyə bar-bar bağırırlar. Təsəvvür edirsiz, vəfanı, sədaqəti, fədakarlığı geridəqalmışlıq kimi qələmə verirlər. Biz isə qulaqlarımızı tutub, susuruq. Guya ki, “tolerant” olmuşuq. İstənilən sözə, fikirə dözümlüyük...Qorxmuruqmu? Hər kəsə haq verə-verə haqqın özünü itirmərikmi? Görürük biri əlində küt bir lom, hamımızın sakini olduğumuz gəminin göyərtəsini dayanmadan döyəcləyir — deşir. Dinmirik, özü bilər, qoy deşsin deyirik, hətta özümüzə tolerant bir görkəm alıb dahiyanə gülümsəyirik də. Axı gəmiyə su sızsa bütün bir xalq batacaq, fərqində deyilikmi? Kim qaytaracaq bu dəyərləri insanlarımızın arasına? Hara gedirik