Onlara öyüd-nəsihət verildikdə, ibrət almazlar
14. Bir (tovhid) nişanə(si və möcüzə) gördükdə, bərk məsxərəyə qoyarlar və başqalarını da məsxərəyə qoymağa çağırarlar.
15. Və deyərlər: «Bu, yalnız açıq-aşkar bir sehr və cadudur».
16. «Məgər biz öldükdən, torpaq və sür-sümük olduqdan sonra - yəni doğrudanmı dirildiləcəyik?!»
17. «Yəni bizim ilk ata - babalarımızdamı (dirildiləcəklər)?»
18. De: «Bəli, özü də xar və aciz (zəlil) bir halda olacaqsınız».
19. Həqiqətən, dirilmə yalnız (surun ikinci dəfə üfürülməsi ilə olan səmavi) bir nə’rə və səslədir. Qəfildən hamılıqla (qəbirlərdən çıxaraq) baxarlar.
20. Və deyərlər: «Vay halımıza! Bu, cəza günüdür».
21. (Bəli,) bu, (dünyada) yalan hesab etdiyiniz (Allahın) hakimlik (hökm etmə) və (yaxşıların pislərdən) ayrılması günüdür.
22. (Mələklərə əmr olunar:) «(Şirk və küfrdə inadkarlıq göstərməklə) zülm edən kəsləri, onların taylarını və Allahın əvəzinə ibadət etdiklərini yığın bir yerə
23. «Onları Cəhənnəmin yoluna yönəldin».
24. «Və onları (o yolda) saxlayın ki, onlar (orada əqidələr və əməllər barəsində) sorğu-sual olunmalıdırlar».
25. «(Ey Cəhənnəm əhli), sizə nə olub ki, bir-birinizə kömək etmirsiniz?!»
26. Əslində onlar o gün tamamilə təslim və müti olacaqlar.
27. Onlardan bir qismi digərlərinə üz tutar, bir-birindən soruşarlar,
28. (Zəiflədilmiş və aldanmışlar öz batil və zalım rəhbərlərinə) deyərlər: «Xeyir və yaxşılıq adı altında (yalan andlarla, zorla) bizim yanımıza gələn sizlər idiniz».
29. Onlar deyərlər: «(Xeyr) əslində siz özünüz iman əhli deyildiniz».
30. «Bizim sizin üzərinizdə (küfr və iman baxımından) heç bir hökmranlığımız yox idi. Əslində siz özünüz tüğyankar bir dəstə idiniz».
31. «Beləliklə, bizim barəmizdə Rəbbimizin sözü və vədi həyata keçdi. Biz mütləq (Cəhənnəm əzabını) dadacağıq!»
32. «Biz sizi (azdırmış olsaq belə, sizin öz ixtiyarınızla) azdırdıq. Əlbəttə, biz özümüz də