ayağınız?
-Yaxşıyam təşəkkürlər.Əslinə qalsa mən də elə ona görə gəlmişəm.Sizə təşəkkür etmək üçün.
Ümid təəccüblü baxışlarla Asyaya baxırdı.Asya sözünə davam etdi.
-Yəni bu gün əgər yaxşıyamsa sizin sayənizdə.Məni meşədən qurtardığınız üçün çox sağolun.Birdə ki,fotoaparatımı gətirdiyiniz üçün sağolun.
Ümid gülümsəyərək
-Dəyməz.Ama mən sizin getdiyinizi zənn edirdim.
-Xeyr rəfiqələrim getdi.Hə birdə ki,sizə həyətdə və o gün meşədə dediklərimə görə yəni üzr istəyirəm
-Təşəkkür və üzrünüz qəbul edildi.
Ümid bu sözü deyər-deməz hər ikisi də gülümsədilər.
-Ümid.
-Nə?
-Mənim də adım Ümiddi.-deyərək əlini Asyaya tərəf uzatdı.Asya Ümidin əlini zərifcə sıxdı.Sonra isə oyunu göstərərək zarafatyana dedi:
-Deyəsən artıq mənim qorxumdan həyətdə futbol oynamırsız.
Hər ikisi də güldülər.
-Hmm nəysə Ümid mən gedim.Bir daha sağolun.
-Utursaydınız.Sizə kofe verərəm.hmm?
-Hmmm çay versəniz oturaram )))
-Əlbəttə bu dəqiqə.
Aradan 2 dəqiqə keçmədən Ümid içəri girərək
-və.... budur çayınız.
-Təşəkkürlər.
Arada bir müddət fasilə yarandı.Bu sakitliyi Ümid pozaraq dedi:
-Neçə yaşınız var?
-23.sizin?
-25.Bəs haradasa işləyirsiniz ya oxuyursunuz?
-Mən modelyerəm.Özümə aid bir butik və otelyem var.Bəs siz?
-Mən şirkət direktoruyam.Ama işdən istefa vermişəm yəni işləmirəm.Özümə tətil elan etmişəm.
-Hm...
-Asta özünüzü başqalarına necə təqdim edirsiniz?
-Baxır adamına.
-Məsələn mənə )))
-Hmmm.düzün deyim ya yalan?
Ümid çiyinlərini çəkərək
-Hər halda doğru.
Asya gözlərini bir nöqtəyə dikərək özü belə istəmədən bütün həyatını Ümidə qısa şəkildə danışmağa başladı.
-Mən...Asya.Ailəmin tək varlığı olan Asya...Anam mən 8 yaşımda ikən dünyasını dəyişib.Atam çox imkanlıdı,yəni imkanlı bir ailənin qızıyam.Atam...eh atam.O mənə heç vaxt ata olmadıki.Anamdan sonra evdə az-az olan atam.Olanda da başqaları ilə olan atam.O mənim necə böyüdüyümün belə fərqində deyil.15 yaşım olanda biri ilə tanış oldum.Adil...o mənim ilk güvəndiyim biri