etdiyin şeyə bir bax.Özün də deyirsənki heş tanımadığın birinə.Onsuzda onu bir də heç vaxt görməyəcəksən buna görə dərd etməyinə dəyməz.
-Məli bilmirəm ama ....
-Mənə bax ay qız sən bu oğlana vurulmusan?
Asya bərkdən gülərək
-Nə?Vurulmaq?Mən?pufff həmdəki ona?-ağlamağa davam edərək-Məli nolar gedək nolar.
-Yaxşı gözəlim ama bazar günü gedərik. Oldu?
-Yəni hələ 4 gün burdayıq hə?
-Hə.Artıq gecdi yat Asya.
Ümid dalğın və fikirli şəkildə gözlərini bərəldib tavana baxırdı.Vaqif isə nəyin baş verdiyini anlamırdı.
-Ümid nolub yenə?
-Vaqif bilirsən....(nə isə demək isədi,yalnız sonra fikrindən daşındı) off heçnə
-Asya hə?Ona görə bu vəziyyətdəsən Ümid?
-Asya?Bunu hardan çıxardın yenə?Təbii ki də yox.
Əslində Vaqif düzgün təxmin etmişdi.
O,Asyanı,Asyanın ona dediklərini fikirləşirdi.Ona qarşı olan hisslərini özü özündən belə gizlədirdi.Birdən dedi:
-Vaqif bilirsən qərar vermişəm.Bazar günü qayıdıram Bakıya.Nə vaxtacan atamın pulu ilə dolanacam axı.Ona öz pulumu özüm qazanmaq istədiyimi deyəcəm.
-Ümid sən?Sən işləmək istəyirsən?Səhv eşitmədim düzdü?
-Hə Vaqif hə.
-Deyəsən bir anın içində bu kəndmi deyim,kənddə yaşananlarmı deyim səni yaman dəyişdi Ümid.
5-ci gün.
Asya həyətdəki yay yelləncəyində uzanıb yuxuya getmişdi.Məlahətlə Vaqif isə olduqca yaxınlaşmışdılar.Ən əsası isə onlar bir-birlərinə qarşı olan hisslərini gizlətmirdilər.Vaqif Məlahəti görməyə gəlmişdi.
-Vaqif deyirəm bəlkə bir az burdan uzaqlaşaq?
-Necə yəni?
-Vaqif bunun düzgün olub-olmadığını bilmirəm ama mənim zənnimcə getməzdən öncə onlarınn bir-birləri ilə danışmağa ehtiyacları var.Buna görə də gəl sən məni buraların gəzməli yerlərini göstərməyə apar.Gedim Ümidə deyim ki,Asyanın yanında olsun mən gələnə qədər hə sən nə deyirsən?
-Əslinə qalsa pis fikir deyil.Yəni Ümid də bu aralar özündə deyil.
-Onda sən məni aşağı tərəfdə gözlə mən Ümidin yanına gedim gəlirəm.
-Oldu səni orda gözləyəcəm.
Məlahət həyətin qapısını açır və həyətdə bikefcəsinə oturan Ümidə