i görməyəcəksən.Beləliklə istəməsən də unudacaqsan.Beləsi həm sənin,həm də mənim üçün ən yaxşısıdı.Ümid inan belə ən yaxşısıdı.
-Asya hara gedirsənsə get mən səni buraxan deyiləm.Başa düşmürsən?
Asya yüksək səs tonu ilə hirsli halda
-Yox Ümid sən başa düşmürsən.Mən səni istəmirəm.İstəmirəəmmm.Əgər istəsəydim...Offf əl çək məndən.Mənim öz həyatım var və buradan qayıtdıqdan sonra öz həyatımı yaşamaıa davam edəcəm.
Asya bu sözləri deyərək qaçaraq evə giri və qapını bərk bağlayır.Ümid Asyanın dediklərindən sarsılaraq səssizcə oradan uzaqlaşır.
6-cı gün səhər saat 07:00.
-Məli sən istəyirsənsə qal ama mən gedirəm elə bu dəqiqə gedirəm burdan.
-Asya dünən nə baş verdi axı hə noldu dünən?
-Məli nə ola bilər axı hə?Onunla mənim aramda nə ola bilər axı?Ümumiyyətlə nəyinsə ola bilmə ehtimalı varki olsunda?
-Asya yetər artıq özüvə bu qədər haqqsızlıq edib üzmə.Sən pis bir şey etməmisən ki bu günə kimi də belə danışırsan.
-Off Məli bunu sən deyirsən bəs başqaları hə?O belə dünən kaş ki dedi kaaaşşş ki....
-Hanı mənim bu vaxta kimi başqalarının fikrini vecinə belə almayan rəfiqəm hə hardadı o?Belə eləmə.Özün də çox gözəl bilirsən ki sən Ümidə dəli kimi vurulmusan.
-Xeyr heç nəyi bilmirəm.Bir bildiyim var o daki bu dəqiqə burdan getmək istəməyimdi.
-Yaxşı gözəlim yığışım gedək.Sən də bir özüvə gəl.Ama qoymaram səni bu halda maşın sürəsən açarları ver mənə görüm.
-Onsuzda Məli sən sürəcəkdin heç halım yoxdu.Nə olar bir az tez ol.
-Asya mən Vaqifə deyim gəlirəm.Evin açarlarını da gedəndə təhvil verərik yadımızdan çıxmasın.
-OOOO Vaqif bəyə?Hələ qoy özümə gəlim bu məsələni də mənə ətraflı danışacaqsan.
Məlahət Vaqiflə görüşür.
-Vaqif biz təcili indi gedirik.Al bu vərəqi burda bizim iş yerimizin adresi və nömrələri var.
-Oldu Məlahət özündən və Asyadan muğayət ol.
Məlahət Vaqifin yanağına öpüş qondurub sağollaşıb gedir.
Ümid yerindən duraraq
-Vaqif Məlahət idi o?
-Hə Ümid gedirlər artıq onu deyirdi.
Təəccüblənmiş halda
-necə