gedirlər?
-Hə.
-Bəs Asya?Offf....getdi hə?
-Getdilər.Ama narahat olma Məlahət mənə onların iş adreslərin və oranın nömrəsini verib.İndi isə gəl səhər yeməyini yeyək.
Yol boyu Asya elə hey ağlayaraq yola baxırdı.Nə fikirləşdiyini özü belə bilmirdi.Məlahətin ona verdiyi sualları belə eşitmirdi sanki.Eşitsədə cavab vermirdi.
Asya özünü toplamağa çalışırdı.Onun üçün özü dediyi kimi şirin bir yay xatirəsi olaraq qalacaq Ümidi bir dəfəlik ağlından silməyə,unutmağa çalışırdı.Depressiyaya düşməmək üçün özünü təmamilə işinə həsr etmişdi.Məlahətdən başqa heç kim ilə yaxından danışmırdı.Vəfa və Elnarərən uzaqlaşmışdı.Ona elə gəlirdiki onlarla danışsalar Ümidi soruşacaqlar və bütün yaşadıqlarını yenidən yaşayacaq.Məlahət və Vaqifin isə o dağ kəndində başlayan əlaqələri yerində davam edirdi.Onlar xoşbəxt idilər.Vaqif Asyanın yanında Ümidin adını belə çəkmirdi.Ümid isə ailəsi ilə yaşadığı problemlərini həll etmişdi.Öz sənəti üzrə şirkətlərin birində baş idarəçi kimi işləyirdi.Yəni artıq atasının pulunu deyil,öz pulunu qazanıb xərcləyirdi.Onlar hər ikisidə dəyişmişdilər.Aradan 4 ayın keçməsinə baxmayaraq bir-birlərini görməmişdilər.Ümid bəzən Asyanın mağazasının önünə gəliri ancaq cəsarətini toplayıb onu görməyə getmirdi.Asya isə çalışdığı qədəriylə onu az-az xatırlamağa cəhd edirdi.Asya bir zamanlar qarşısına qoyduğu məqsədinə çatırdı.O işində yüksəlirdi.Bu isə ona stimul verirdi.
27 oktyabr...Asyanın şəhərin ən göstərişli yerlərindən birində daha bir butikinin açılış günü və eyni zamanda da yeni kolleksiyasının nümayişi olacaqdı.
-Məli dəhşətli dərəcədə çox həyəcanlıyam.Görəsən necə olacaq?
-Gözəlim bax artıq sabah neçə vaxtdır ki üzərində işlədiyin işi insanlara nümayiş günündü və sabah ayın 27-i sənin hər kəsi heyrətə salacağın gün kimi yadda qalacaq.Sən möhtəşəm bir uğura imza atacaqsan.Həyəcanın isə məncə çox normaldı.Heç bu cür kolleksiyanı bəyənməmək olar?Canım mənim sabahdan etibarən "AsyA" markası aləmi bir-birinə vuracaq.Bacarmayacaqsan deyənlərə inad