qolundan tutaraq
-Asya dəyməz..inanki dəyməz..Gəl gedək.
Vaqif Ümidə yaxınlaşaraq
-Ümid içkilisən ən yaxşısı get burdan.Səhər gələcəm danışarıq.Get Ümid.
Asya vecsiz şəkildə üzünü Məlahətə tutaraq
-Məli bir az tək qalmağa ehtiyacım var bu dəqiqə.Siz gedin mən yarım saata gələrəm.
-Bu vaxt səni tək qoya bilmərəm axı Asya.
-Məlahət etiraz eləmə.Fikrimi dağıdıb son yarım saatı beynimdən silməliyəm.
Vaqif Ümidi yola salarkən nə qədər israr etsə də Ümid öz maşını ilə getməyə təkid edir.Birdən Asyanın maşınının oradan çıxdığını görür.Öz-özünə "yox....yox bu dəfə getməyinə izn verməyəcəm"-deyib Asyanı izləəyə başlayır.Asya maşınını köhnə,baxımsızlıqdan dağılmış,sınıq-salxaq bir binanın önündə saxlayır.Maşından enərək binaya tamaşa etməyə çalışır.Asya Ümidin onun arxasınca gəldiyini bildi.Heç nə eşitmirmiş kimi vecsiz bir şəkildə sadəcə binaya baxırdı.
Ümid peşman bir halda:
-Asya ...xahiş edirəm qulaq as.
-Məni tək buraq.
-Asya...
-Sənə də bağırım?Dedim axı get.
-düz 4 ay,4 aydı ki,səni görmürdüm
-Hə nə olsunki?Bu gün gördündəə.Bu gün həm mən səni gördüm və səni tanıdığıma belə peşman oldum,həm də sən məni gördün.İndi isə get.
-Asya nə yaşadığımı heç təxmin belə etməzsən.Mən...
-Nə təxmin edirəm,nədəki,bilmək istəyirəm.Mən ümümiyyətlə bu an tək qalmaq istəyirəm.
-Burada tək qoya bilmərəm səni.Bura qorxunc yerdi.
-hhh qorxunc?Doğurdan qorxunc yer olduğunu düşünürsən buranın?Mən isə bura baxanda nə görürəm deyim?Bura baxanda insan görürəm.Burada bəzilərinin keçən xoşbəxt və bədbəxt günlərini görürəm.Əzəmət görürəm.Ən əsası isə görünüşə aldanmamağı görürəm.Müflisliyi,vicdansızlığı,şərəfsizliyi,var-dövləti,göz yaşını görürəm.İndi bildin?Bura qorxulu deyil və sənin də mənə görə narahat olmağına ehtiyac yoxdu.Mən burada rahatlığı görürəm.Ged Ümid ged.
-Asya qulaq as...mən səni sevirəm,həmdə dəli kimi.Neçə dəfə sənin telefonuva zəng etdim heş deyilsə səsini eşidim deyə ama nömrə artıq istifadə edilmirdi.Asya mən səni dəli kimi