məhv edən bu baş bəlasının şərəfinə....sənin şərəfivə içirəm Asya.
-Ümid ya özün çıx get,yadaki evivin adresin ver səni aparım evinə.Off bir bu vaxtı sərxoşum əksik idi.Gəl...gəl min maşına.
Asya Ümidi mənzilinə gətirir.
-Off Ümid nə qədər içmisən belə.Heç olmazsa evin açarların ver.Yoxsa qapının dalında yatası olacaqsan.
Ümid cibindən evinin açarlarını çıxarır.Asya Ümidi evinə gətirir.Pencəyin çıxarıb yatağına uzadıb getmək istəyərkən Ümid onun əlindən tutaraq zəif səslə deyir:
-Getmə....nə olar getmə Asya...
-Ümid ağ eləmə.Əlimi burax getməliyəm
-Asya nə olar.Sadəcə yanımda nəfəsini hiss edim.Nə olar.Mən səni buraxa bilmərəm başa düşürsən?Olmaz.Əgər indi buraxsam bir də gəlməyəcəksən.
-Ümid düşünmədən danışırsan.Olmaz getməliyəm.
-Burda qal.Buraxmayacam səni
Əlacı olmadığını görən Asya çarəsizcə yatağın bir küncünə uzanır.Ümid başını onun sinəsi üstündə yuxuya gedir.Asya bütüb gecəni ağlayır.Ümidə bu qədər yaxın ikən,bu qədər uzaq olmaq...Ümid bütün olanları yuxu zənn etsə də oyandığı anda yanında sakitcə yuxuya gedən Asyanı gördükdə gözlərinə inanmır.Yerindən tərpənmədən sadəcə Asyanı seyr edirdi.Saatın 12-ə yaxınlaşdığından ikisi də xəbərsiz idi.Birdən Asya yuxudan oyanır və onun sehrinə qapılmış Ümidə təlaşlı halda deyir:
-Saat,saat neçədi?
-saat? Bilmirəm.
Asya təlaşlı halda divardan asılmış saata baxaraq
-Offf ola bilməz.Nə qədər gecikdim.Offf Ümid offf.çox gecikdim.
-Asya gedirsən?
-Gedirsən nədi,nə qədər gecikdiyimi bilirsən heç?
Asya tez tələsik yerindən qalxır cəld paltosunu geyinib evdən qaçaraq maşınına əyləşib otelyesinə gedir.Məlahət onu görüb deyir.
-Ay qız hardasan sən belə?Dünəndən daha səni gəzmədiyim yer qalmayıb.Yaxşısan?
-Məli sonra danışarıq.
-Asyam xəbərin də yoxdu indi sənin yəqin ki....
-Nədən?Nolub?
-Ehhh elə bildiyim kimi sənin dünyadan xəbərin yoxdu.
-Qorxutma məni
-Niyə qorxursan canım sevinməlisən.Səhərdən hansı televiziyanı açırsan səni göstərirlər.Satış rəqəmləridəki MAŞALLAH....belə