-Bəyəndin?
-Dizayn işinə söz deyə bilmərəm ama dadlarını yedikdən sonra deyəcəm.
-Ümid bax indidən deyirəm əgər yeməklərimi pisləsən səninlə danışmaram xəbərin olsun.
-Canım heç pisləyərəm...
Ümid bu sözü deyib Asyanın burnunun ucuna bir öpücük qondurur.
-Asya əlini ver.
-Əlimi?
-Hədə ver.
Asya əlini Ümidə doğru uzadır.Ümid cibindən bir qutu çıxarır və onu açır.Qutunun içindən çıxan sadə,olduqca zərif və insə zərgərlik işləmələri olan üzüyü Asyanın barmağına keçirərək onun əlindən öpür.
-Ümid...bu...bu möhtəşəm bir şeydi.Çox dəyərliyə bənzəyir.
-Asyam bu bizim ailə yadigarımızdı.Nənəmin anasının üzüyü olub.
-Ümid inanki nə deyəcəyimi bilmirəm.
-Hmmm məsələn məni sevdiyini deyə bilərsən.
-Dəli sənə aşiqəmmm.Gəl yemək yeyək sonra gözəl kino var ona baxarıq.
Kinoya baxdıqda Asya başını Ümidin çiyninə yaslamışdı.
-Asya burasın başa düşmədim.bu oğlan nə demək istədiki guya?Asya səninləyəm
Asya Ümidin çiynində yuxuya getmişdi.Ümid Asyanı oyatmamaq üçün səhərə kimi yerindən tərpənməmişdi.Səhər Asya yuxudan oyanır və Ümidin yanağına bir öpücük qonduraraq şıltaqlıqla deyir:
-Heyyyy tənbəl dur...Durdaa Ümid üzünü görüm.
Çiyinlərin çəkərək
-Eh durmursan heç durma.
Asya bu sözləri deyib getmək istəyirdiki Ümid onun qolundan tutaraq
-Mənəm tənbəl?yoxsa sən?Dünən heç kino qurtarmamış yatan kim idi görəsən?
Gülümsəmə ilə Asya Ümidin qucağında oturaraq
-Hə nə olsunki yatmişam olmaz?
Asya Ümidin boynuna sarılaraq
-Ümid nə olar birdə getmə.Getmədə
-Asyam işlərim var axı
-Offff Ümid offf...
-Asyam sənin mənə hər dəfə belə deməyini belə sevirəm.
-Hmmm mən isə sənə aşiqəm.
Beləcə aradan 2 il keçir.Asya ilə Ümidin münasibətləri olduqca yaxşı davam edirdi.Ümid artıq Paris ilə Bakı arasında get-gəl də idi.Bu müddət ərzində Vaqif ilə Məlahət evlənmişdilər.
1 həftə idiki Asya Ümid ilə əlaqə yarada bilmirdi.Ümid 1 ay idi ki,nə Asyanın yanına gəli,nədəki onunla bir əlaqə yaradırdı.Asya nə qədər Ümidə zəng vursa da telefonu