nu götürən olmurdu.Asya yenə ümidə zəng vurur bu dəfə isə dəstəyi qaldıran olur.Bu bir qız səsi idi.
-Alo buyurun
-Alo Ümid?Ümid hardadı?
-Burda yoxdu.Gələndə xəbər edərəm zəng edər.
-Siz kimsiz?
-Gülnur.
-Kim? ? ?
Dəstək aSılır.
Sanki dünya Asyanın başına fırlanırdı.Bəlkədə Ümid o an Asyanın yanında olsaydı onu boğub öldürərdi.Asya qısqanclığından dəliyə dönmüşdü.Asya o an özünü çox çarəsiz hiss edirdi.Ağlına cürbə-cür fikirlər gəlirdi.4 gün sonra qapının zəngi çalınır.Asya qapını açır.Gələn Ümid idi.Ümid Asyanı görər-görməz onu qucağına alaraq fırlamağa başlayır.
-Asyam gözəlim mənim...necədə darıxmışam.
Asya sərt şəkildə
-Endir məni Ümid.Tez ol endir dedim.
-Asya nolub sənə?
-Ümid mənimlə zarafat edirsən?Kiməm mən sənin üçün hə?Hər dəfə baş çəkib getdiyin biri?Ay yarımdıki sənin nə üzünü görürdüm nədəki səsini eşidirdim.Heç mail belə yazmırdın Ümid.Zənglərimə cavab vermirdin.Yox bağışla unutmuşdum.Bir dəfə bu müddət ərzində cəmi bir dəfə telefonuma cavab verən oldu.Gülnur deyə biri cavab verdi.Sonra isə telefonu üzümə qapatdı.
-Gözəlim Asyam sakitləş gəl sənə olan bitən hər şeyi izah edim.Asya vaxtım yox idi.İnanki vaxtım yox idi.Bu vaxt ərzində çox ağır günlər yaşadım.Qocaldım sanki Asya.Mən burdan gedəndən atam xəstəxanada idi.Vəziyyəti ağır idi...
-Ümid sən nə danışırsan belə?Bəs indi indi necədi?
-İndi yaxşıdı.
-Ümid bunu mən indi bilməliydim səncə?Mənim niyə olan bitəndən xəbərim yoxdu?Bu vaxt ərzində 2 dəqiqə belə vaxtın olmadı mənə mesaj belə yazmağa?
-Asyam heç telefonumu harda qoyduğumdan belə xəbərim olmurdu.Çox vaxt heç evə belə getmirdim ya xəstəxanada yadaki şirkətdə gecələyirdim.Nə olar başa düş.Şirkətin bütün işləri mənim çiyinlərimin üstündə idi.
-Yaxşı bəs o Gülnur.Telefonuvun onda nə işi var idi axı?
-Gözəlim Asyam sakitləş gəl sənə olan bitən hər şeyi izah edim.Asya vaxtım yox idi.İnanki vaxtım yox idi.Bu vaxt ərzində çox ağır günlər yaşadım.Qocaldım sanki Asya.Mən burdan gedəndən atam xəstəxanada