a fırlandı.Ümid mən istəmədim mən onu istəmədim.Doğru zaman,doğru yer deyildi.Olmazdı...
-Bəs mən?Məni heç düşünmədin Asya?Mənə deməyi belə lazım bilmədin?
-Sən yox idin..Getmişdin...
-Gələcəyimi bilirdin Asya bilirdin!
-Bilmirdim!Sən hər dəfə mənim yanımdan gedəndə sənin dönəcəyini bilmirdim.Hələ mənimlə danışmadığında...offfff
-Sən bu hərəkəti axı nə cürətlə edə bildin Asya?
-Olmazdı..
-Sənin bu olmazların gör bizi nə hala gətirdi.
Asya Ümidə yaxınlaşıb onun əllərindən tutaraq imdad diləyirmiş kimi
-Ümid bağışla məni.Mən...
Ümid əllərini Asyanın əllərindən ayıraraq
-Hhh bağışlayım?
Araya sakitçilik çökür.Bu sakitçiliyi Ümid pozaraq deyir.
-Hər dəfə bir məsələ olduğunda öz həyatımdı deyib qərar qəbul edirsən.Mən sənin həyatının harasındayam Asya?Bunu mənə deyə bilərsən?Sən məndən mənim bir hissəmdən vaz keçməyivin üzrünü istəyirsən.
-Ümid görmürsən?Sən mənim həyatımın tamamısan.
-Belə olmaz Asya.Olmur.
-Bu nə deməkdi?
-Asya olmazların bizi məhv edir.Sən bunu görmürsən?Ən yaxşısı bir-birimizə bir az vaxt verək.
Asya bitkin bir halda
-Hhhh sən....sən ayrılmaq istəyirsən?
-Asya sən Bakıya gələnə qədər biz bu münasibətə vaxt versək daha yaxşıdı zənnimcə.
-Nə?Bakıya gələnə kimi?Ümid sən 6 aydan söz edirsən.Mən bu ayrılığa dözə bilmərəm olmaz.
Asya Ümidə yaxınlaşaraq
-Ümid..qulaq as
-Asya xahiş edirəm toxunma mənə.Sən.Asya mənim qadınım necə belə bir iş tuta bildin axı necə?
-Məni günahlandırırsan.Ama bax.Bizim indidən belə sonumuz bəlli deyilki.Mən onu dünyaya necə gətirəcəkdim hə necə?
-Asya yetər.Bunlar sadəcə boş bir bəhanədir.
Asya gülərək
-Boş bir bəhanə?Hanı o bəhanə?Sən buna boş bir bəhanə deyirsən?
-Hə Asya.
-Sənin gözündə mən hələdə dostun Nicata hədiyyə vermək istədiyin Asyayam elə?
-Asya mən bunu demədim.
-Düzdü.Dilin demədi ama baxışların.Ümid bax mən bundan qorxurdum bilirsən.Etdiyim hərəkət bəlkədə adi,sadə bir şey deyil.Mən bunun fərqindəyəm.Ama etdiyim hərəkət düz hərəkət idi.O zaman mənim