artıq bitdi.Olanları,yaşananları həzm edə bilmirəm.
-Sənə bir səbəbi dəfələrlə təkrar etməyəcəm.Amma mən evlilikdən kənar bir uşaq dünyaya gətirə bilməzdim.Bu mümkün deyildi.Anlamırsan.Anlamadın.Elə bilirsənki mənim üçün asandı?Elə bilirsənki səninlə yaşadığım qeyri-rəsmi münasibət kimi uşağıda o cür dünyaya gətirə bilərdim?Amma mənim nələr yaşadığımı o vaxt yanımda olmadığın üçün bilə bilməzsən.Ümid mən hələdə sənin bu lənətə gəlmiş kənddə sevdiyin Asyayam.O səfeh,kobud,axmaq,özündənrazı,ifritəyəm.Bəs sən?Sən hələdə mənim aşiq olduğum Ümidsən?Zənnimcə yox.Mənim aşiq olduğum insan qorxaq deyildi.
-Asya bütün yaşananlar artıq bitib.Məgər bunu görmürsən?
-Bunu indi burda məndən o üzük olan əlini gizlətdiyində bitdiyini gördüm.Heyf ki...ama gördüm Ümid.
-Bunu mənə eləmə Asya.
Asya gülərək
-Xatırlamırsan?Əvəz çıxıramda Ümid.Yaxşı yadımdadı.Sən də eynisini mənə edirdin.Mənə əzab verərək sevgimi elan etməyimi istəyirdin.
Asya durğun baxışlarla
-Sən artıq məni sevmirsən?
Ümid gözlərini yerə dikmiş və heç bir söz demirdi.Asya bir qədər duruxdu.Sonra isə özü ilə gətirdiyi qutunu Ümidin əlinə verərək:
-Mən səndən cavabımı aldım Ümid.Sənə sevgi mənim eşqimin,hisslərimin yanında heç nədir demişdim.Haqlıymışam.Sənin sevgin mənim eşqimin yanında yox imiş belə.Sualıma cavab verə bilmirsənsə onda al bu qutunu.Zənnimcə bunun artıq məndə qalması doğru deyil.
-Bu nədi?
Asya gözlərindən qürürlu halda axan yaşı silərək
-Ailə yadigarı olan üzük.
Ümid gözlərini Asyanın üzünə dikərək qəlbi qırılmış halda
-Asya...
-Ümid artıq məni sevmirsənsə,istəmirsənsə,başqa birinə,başqasına söz üzüyü vermisənsə bunun məndə qalmağı düzgün deyil.
-Bu üzük sənə aiddi.Mən bunu sənə vermişəm.
-Ümid özünü aldatma.Mənə yalnız sən aid idin.Başqa heç bir şey.Bax sənə zamanında məndən uzaq dur dediyimdə mən bu günü öncədən görərək deyirdim.Mən sənə get dediyimdə getmədin.Qal dediyimdə qalmadın.Offff....hər dəfə yanımda başqasının adını çəkərək məni özümdən çıxardın,əzab